تأثیر روابط و پیوندهای خویشاوندی بر میزان آسیبهای اجتماعی در استانهای کشور | ||
| بررسی مسائل اجتماعی ایران | ||
| مقاله 1، دوره 6، شماره 1، 1394، صفحه 1-26 اصل مقاله (1.13 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijsp.2015.56917 | ||
| نویسندگان | ||
| هوشنگ نایبی* 1؛ بهنام لطفی خاچکی2 | ||
| 1دانشیار دانشکدۀ علوم اجتماعی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم اجتماعی دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| تأثیر روابط خانوادگی بر درونیکردن هنجارها و ارزشهای جامعه میتواند مانع انحراف و تخطی از اصول و هنجارهای پذیرفتهشدة جامعه باشد. روابط مذکور بر کاهش آسیبهای اجتماعی موجود در سطح جامعه اثر بهسزایی دارند؛ تحقیق حاضر نیز به دنبال بررسی این آثار است. نظریههای همبستگی اجتماعی امیل دورکیم، پیوند اجتماعی تراویس هیرشی، ایوان نای، رابرت سامپسون و جان لوب چارچوب نظری تحقیق حاضرند. فرضیۀ اصلی پژوهش این است که در استانهایی که پیوند و روابط خویشاوندی رو به سستی مینهد، آسیبهای اجتماعی بیشتری گریبانگیر آن منطقه میشود. در مقابل با تقویت پیوندهای افراد و افزایش رابطۀ آنها با خویشاوندان خود، آسیبهای اجتماعی کاهش خواهد یافت. به منظور آزمون فرضیات تحقیق از تحلیل ثانویۀ دادههای پیمایشی ملی و مجموعه دادههای ثبتی استفاده شده است. طبق یافتهها، در اغلب استانها هر اندازه میزان تعلق و وابستگی افراد به خانواده و بستگانشان بیشتر و گسستگی و بیثباتی خانواده کمتر باشد، میزان آسیبها و انحرافات اجتماعی در آن استانها کمتر خواهد بود. البته برخی استانها مانند ایلام استثنا بودند؛ پاسخگویی به چرایی این مسئله به تحقیقات جداگانهای نیازمند است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انحرافات اجتماعی؛ پیوندهای خویشاوندی؛ تحلیل ثانویه؛ نرخ جرائم؛ نظریۀ کنترل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,252 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,893 |
||