چارچوب سنجش نوآوری در نانوتکنولوژی: مطالعه موردی حوزه نانوتکنولوژی ایران | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| مقاله 6، دوره 1، شماره 2، 1394، صفحه 89-105 اصل مقاله (732.4 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ppolicy.2015.57161 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین رضا علیزاده* 1؛ حبیب الله طباطبائیان2 | ||
| 1کارشناسی ارشد مدیریت تکنولوژی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2دانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| در مقاله حاضر سعی شده تا با توجه به اهمیت سنجش تغییرات تکنولوژیک، چارچوبی برای سنجش نوآوری در نانوتکنولوژی ایران ارائه گردد. برای ارائه چارچوب مناسب سنجش نوآوری در نانوتکنولوژی، ضمن شناسایی مراکز فعال در حوزه نانوتکنولوژی ایران، جهت استخراج شاخصها از تلفیق سه رویکرد سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، سنجش نوآوری اروپا و سنجش نوآوری سازمان ملل با توجه به برنامههای سند تکمیلی دوم «سند راهبرد آینده نانوی ایران» استفاده شده است. در نهایت برای هر یک از پنج حوزه سند راهبرد آینده نانوی ایران شامل ترویج، زیرساخت، پیشران علم و فناوری، انتقال و انتشار فناوری و تولید و بازار شاخص تعریف شد و شاخصهای هر حوزه با استفاده از ماتریس مطلوبیت-امکانپذیری از نظر اهمیت و امکانپذیری رتبه بندی شده و در 4 طبقه معرفی شدند. در پایان نیز متناسب با سیر بلوغ نانوتکنولوژی در ایران راهکارهای مناسب جهت استفاده از شاخصهای مذکور نظیر در نظر گرفتن شاخصهای طبقه A به عنوان شاخصهای اصلی و ارجح و شاخصهای طبقه C به عنوان مکمل، پیشنهاد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نوآوری؛ سنجش نوآوری؛ نظام ملی نوآوری؛ نانوتکنولوژی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,926 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 909 |
||