محدودیتهای نظامهای سنتی حقوق مالکیت فکری در حمایت از طرحهای مد و لباس | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| مقاله 5، دوره 46، شماره 1، 1395، صفحه 63-81 اصل مقاله (292.12 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2016.57524 | ||
| نویسندگان | ||
| سید حسن شبیری زنجانی* 1؛ حسن مهدویان2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق مالکیت فکری دانشکدۀ حقوق دانشگاه قم | ||
| 2کارشناس ارشد حقوق مالکیت فکری دانشگاه قم | ||
| چکیده | ||
| حقوق مالکیت فکری به صورت سنتی بر بنیانهای حمایت از اختراعات (پتنت)، مالکیت ادبی- هنری (کپیرایت)، و علائم (علامت تجاری) استوار شده و حقوق ویژۀ مالکیت فکری، نظیر حقوق طرحها، خارج از این چارچوب و نیز دائماً مورد پرسش و صورتبندی مجدد است. در صنعت مد و لباس که صنعتی با مالکیت فکری بالاست، بهطور دائم ایدهها و نوآوریهای خلاقانه تولید و از آنها بهرهبرداری تجاری میشود، اما این پرسش که آیا طراحان مد و لباس میتوانند از آثار خود در چارچوب حقوق مالکیت فکری کشورشان حمایت کنند یا نه، همواره موضوع بحثهای جدی بوده است. برخلاف صنایعی نظیر موسیقی، فیلم، بازیهای ویدئویی و نشر کتاب، عنصر اصلی و اساسی صنعت مد و لباس- طرحهای مد و لباس- به صورت کامل در حمایت حقوق سنتی مالکیت فکری نیست؛ بنابراین یک حقوقْ ویژۀ مالکیت فکری برای حمایت از طراحان تأسیس شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حقوق سنتی مالکیت فکری؛ حقوق ویژۀ مالکیت فکری؛ طرحهای مد و لباس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,692 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,295 |
||