پدیده اشتراک لفظی و چند معنایی در زبان عربی | ||
| ادب عربی | ||
| مقاله 7، دوره 7، شماره 2، 1394، صفحه 119-136 اصل مقاله (788.05 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jalit.2016.58091 | ||
| نویسنده | ||
| محمود شهبازی* | ||
| استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه اراک | ||
| چکیده | ||
| اشتراک لفظی در کنار ترادف و اضداد، از جمله مباحث معناشناسی است که زبانشناسان پیشین بدان پرداختهاند و تعریفهایی نیز از آن ارائه دادهاند. زبانشناسان معاصر بر این باورند که در بررسی اشتراک لفظی، باید میان دو اصطلاح «چند معنایی» (Polysemy) و «اشتراک لفظی» (Homonymy) تفاوت گذاشت. در اشتراک لفظی، دو واژه از روی تصادف، ساختار صرفی واحدی پیدا میکنند و هر یک با حفظ معنای خود، همآوا و هم نویس میشوند و میان آنها رابطة معنایی، وجود ندارد؛ مانند: «الخال» به معنای خال روی چهره، برادر مادر و تپه. همچنان که میان آنها ارتباط ریشهای نیز وجود ندارد؛ مانند قانع به معنای راضی و سائل که در معنای نخست از «قنَِعَ یَقنَعُ قَنَعاًو قَنعاناً» و در معنای دوم از«قَنَعَ یَقنَعُ قنوعاً» است، ولی در پدیدة چند معنایی، یک واحد زبانی پس از انتقال و تغییر معنایی در گذر زمان، از چند معنا برخوردار میشود مانند «سیاره» که در قدیم به معنای کاروان و امروزه به معنای ماشین به کار میرود. این مقاله در صدد است ضمن تحلیل و بررسی این دو پدیده، با آوردن نمونههایی عینی از زبان عربی به تفاوت و تشخیص این دو پدیده و چگونگی پیدایش آنها در زبان بپردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اشتراک لفظی؛ چند معنایی؛ اضداد؛ مجاز و حوزة معنایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6,112 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,088 |
||