زنان، دینداری و مادری | ||
| زن در توسعه و سیاست | ||
| مقاله 2، دوره 14، شماره 1، 1395، صفحه 1-31 اصل مقاله (345.36 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwdp.2016.58659 | ||
| نویسنده | ||
| امیر رستگار خالد* | ||
| استادیار جامعهشناسی دانشگاه شاهد | ||
| چکیده | ||
| مادرشدن هم برای زنان و هم برای جامعه مهم است. مادری سنگ بنای خانواده و منبع عمدۀ هویت زنانگی است و به همین دلیل نسبت آشکاری با تلاش زنان برای حضور در عرصۀ عمومی و نیز تغییرات اجتماعیـ فرهنگی جامعه دارد. دراینصورت، آیا نگرش زنان نسبت به مادریکردن در حال تغییر از سنتی به مدرن است؟ و آیا دینداری بر آن مؤثر است؟ در تحقیق حاضر، مادری براساس الگوی (A.G.I.L) پارسونز بهمثابۀ یک نظام کنش صورتبندی شده است. در پژوهشی پیمایشی در شهر تهران تلاش شده با استناد به آن، به سؤالات یادشده پاسخ داده شود. نتایج بیانگر آن است که پاسخ هر دو پرسش مثبت است؛ هرچند روابط دو متغیر یادشده بسته به مؤلفههای بررسیشدة آنها متفاوت است، نگرش بیشترین نسبت پاسخگویان به مادری و ابعاد آن نه سنتی و نه مدرن، بلکه ترکیبی از این دو است. این امر درخصوص بُعد اجتماعی به بیشترین حد (2/76درصد) و درخصوص بعد فرهنگی به کمترین حد (66درصد) میرسد. سهم اصلی در تبیین تغییرات نگرش به مادری بیشتر برعهدۀ دینداری ذهنی است (32/0) تا دینداری عملی (17/0). التقاطی و ترکیبیبودن نگرش غالب به مادری را میتوان حاکی از شرایط گذار جامعه از سنتی به مدرن در بلندمدت و به تبع آن وقوع تضاد هنجاری در آینده تفسیر کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تغییرات فرهنگی؛ خانواده؛ دینداری؛ زنان؛ مادری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,105 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,506 |
||