تأثیر تمرین استقامتی و مقاومتی بر اینترلوکین- 6 و فاکتور نکروزدهندۀ تومور- آلفا در زنان جوان دارای اضافه وزن | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 9، دوره 8، شماره 2، 1395، صفحه 263-276 اصل مقاله (244.57 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2016.59100 | ||
| نویسندگان | ||
| شهرام سهیلی* 1؛ الهام یادگاری همت آبادی2؛ نادر شاکری3 | ||
| 1استادیار فیزیولوژی ورزشی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| 3استادیار فیزیولوژی ورزشی گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر تمرینات استقامتی و مقاومتی بر برخی سایتوکاینهای التهابی در زنان جوان دارای اضافه وزن بود. بدین منظور 30 زن جوان دارای اضافه وزن (25 BMI ≥ ) انتخاب و بهطور تصادفی به سه گروه تمرین استقامتی، مقاومتی و کنترل تقسیم شدند. برنامههای تمرینی به مدت دوازده هفته و هر هفته سه جلسه بود. تمرین استقامتی با شدت 60 تا 75 درصد ضربان قلب هدف و با مسافت 1600 تا 3200 متر و تمرین مقاومتی50 تا 60 درصد یک تکرار بیشینه با 12 تکرار و 4 ست بود. پیش و پس از دوازده هفته تمرین، اینترلوکین- 6 (IL- 6)، فاکتور نکروزدهندۀ تومور- آلفا (TNF-α)، وزن بدن، درصد چربی، شاخص تودۀ بدن (BMI) و حداکثر اکسیژن مصرفی اندازهگیری (VO2max) شد. نتایج نشان داد که تمرینات استقامتی و مقاومتی بر وزن بدن، درصد چربی بدن، VO2max، IL-6 و TNF-α تأثیر معناداری داشت (05/0≥ P)، ولی بر BMI تأثیر معنادار نداشت. همچنین بین اثر تمرینات استقامتی و مقاومتی تفاوت معناداری مشاهده نشد. بهنظر میرسد که تمرینات استقامتی و مقاومتی با کاهش معنادار سایتوکاینهای التهابی سبب کاهش خطر بیماریهای غیرمسری در زنان جوان دارای اضافه وزن شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تمرین استقامتی؛ تمرین مقاومتی؛ IL-6؛ TNF-α؛ زنان جوان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,638 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,534 |
||