مبانی قاعده نفی اختلال نظام در فقه اسلامی و حقوق موضوعه | ||
| فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| مقاله 7، دوره 49، شماره 1، 1395، صفحه 83-104 اصل مقاله (253.94 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jjfil.2016.60144 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدعلی خورسندیان* 1؛ الهام شراعی2 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشگاه شیراز | ||
| 2مربی گروه حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز | ||
| چکیده | ||
| این تحقیق نفی اختلال نظام را به عنوان یک قاعده اصطیادی در فقه اسلامی مورد مطالعه قرار میدهد. مفهوم قاعده این است که در تشریع احکام، هیچ حکمی که برهم زننده نظامهای حاکم بر زندگی مردم باشد، وضع نشده است. تحقیق حاضر که با روش توصیفی و تحلیلی انجام شده، سنت، حکم عقل و بنای عقلا را به عنوان مبانی اصلی این قاعده دانسته، جایگاه آن را در فقه مقاصدی و فقه حکومتی مطرح؛ سپس به بیان شرایط و آثار اجرای این قاعده میپردازد. در نهایت، برای نخستین بار با روش استقرایی به جستجوی موارد کاربرد این اصل در فقه اسلامی میپردازد و با توجه به ادله و فتاوی متعدد اثبات میکند که این قاعده را میتوان به عنوان یکی از قواعد مسلم حاکم بر فقه اجتماعی اسلام پذیرفت و به آن استناد کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اختلال نظام؛ فقه حکومتی؛ مقاصد شریعت؛ نظم عمومی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,761 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,931 |
||