تحلیل و بررسی مولفه های روانشناسی مثبت در داستان های مثنوی معنوی و کاربرد آن در تربیت دوره نوجوانی | ||
| مجله ادیان و عرفان | ||
| مقاله 3، دوره 49، شماره 1، 1395، صفحه 21-46 اصل مقاله (421.98 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jrm.2016.60537 | ||
| نویسندگان | ||
| اعظم آصف نیا* 1؛ افضل السادات حسینی2؛ مجتبی زروانی3 | ||
| 1دانشجوی دکترای فلسفۀ تعلیم و تربیت دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار گروه فلسفۀ تعلیم و تربیت دانشگاه تهران. | ||
| 3دانشیار گروه ادیان و عرفان دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| روانشناسی مثبتنگر نه تنها برای بهبود و ایجاد توانمندیهای افراد، بلکه بهمنظور پرورش تابآوری، بهبود کیفیت زندگی و ایجاد سپری در برابر عود نشانهها، ایجاد گردید. افزایش توانمندیها و صفات مثبت بایست مؤلفههای اصلی هر روند درمانی باشد؛ چرا که این مداخلات نشانههای بیماری را کاهش داده، از عود آنها جلوگیری میکنند و باعث اصلاح کیفیت زندگی میشوند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل و بررسی مؤلفههای روانشناسی مثبت در داستانهای مثنوی معنوی و کاربرد آن در تربیت دورة نوجوانی صورت گرفتهاست. نتایج پژوهش بیانگر آن است که مؤلفههای روانشناسی مثبت، از جمله امید، خوشبینی، شادی، رضایت، فضایل اخلاقی، بخشش، انعطافپذیری، شکرگزاری و تشکر، مراقبه و معناجویی در داستانهای مثنوی معنوی سبب شکوفایی و توسعۀ توانمندیهای درونی و کسب فضیلتهای اخلاقی میشود. این مؤلفهها نوجوانان را قادر میسازد تا با ناملایمات، بحرانها و سایر رویدادهای نامطلوب زندگی کنار بیایند، به سلامت جسمی و روانی دست یابند و به بهبود روابط فردی، خانوادگی و اجتماعی نایل گردند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان؛ دورۀ نوجوانی؛ روانشناسی مثبت؛ مثنوی معنوی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,040 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,276 |
||