رهیافتهای متعارض در سیاست خارجی روسیه | ||
| مطالعات اوراسیای مرکزی | ||
| مقاله 6، دوره 9، شماره 2، 1395، صفحه 249-267 اصل مقاله (321.62 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcep.2016.60540 | ||
| نویسنده | ||
| احمد رشیدی* | ||
| استادیار دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| سیاست خارجی روسیه در ارتباط با مسایل مختلف بهصورت معمول با پیچیدگی، ابهام و تعارض همراه بوده است. این واقعیت دستکم در تاریخ روابط ایران و روسیه بهشکل قابل ملاحظهای محسوس بوده است، تا جاییکه برای شهروندان و نخبگان ایرانی، چهرۀ روسیه را بهعنوان شریکی غیرقابل اعتماد به تصویر کشیده است. باتوجه به اهمیت این موضوع، این نوشتار درپی پاسخگویی به این پرسش محوری است که سرمنشأ پیچیدگیها و تعارضهای موجود در سیاست خارجی روسیه کجا است؟ فرضیۀ نوشتار این است که تعارض در سیاست خارجی روسیه نتیجۀ وجود جریانهای متعارض فکری و فرهنگی در جامعۀ روسیه است؛ تعارضهایی که در سطح احزاب و گروههای سیاسی متعارض و شبکههای حامی رقیب ظاهر شده و به بازتولید رهیافتهای متعارض در عرصۀ سیاست خارجی روسیه انجامیده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که سیاست خارجی روسیه در کشاکش این رهیافتهای متعارض قرار دارد: رهیافتهای غربگرایی لیبرال، ابرقدرتگرایی موازنهخواه و ملیگرایی در شکلهای مختلف قومگرایی روسی، پاناسلاویسم، هژمونگرایی منطقهای و نواستعمارگرایی. این نوشتار از رهیافت سازهانگاری بهره میبرد که در چارچوب آن سیاست خارجی، همپیوند با روندهای داخلی، نتیجۀ تعارض و تعامل بین نیروهای مختلف و برداشتهای گوناگون آنها تفسیر میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احزاب سیاسی؛ روسیه؛ سازهانگاری؛ سیاست خارجی؛ فرهنگ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,947 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,335 |
||