ایتالو ازووُ الگوی رمانپردازی مدرن در سالهای اولیه قرن بیست ایتالیا | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| مقاله 7، دوره 21، شماره 2، 1395، صفحه 337-360 اصل مقاله (321.9 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2016.61446 | ||
| نویسنده | ||
| فاطمه عسگری* | ||
| عضو هیات علمی گروه زبان و ادبیات ایتالیایی دانشکده زبانها و ادبیات خارجی دانشگاه تهران ایران | ||
| چکیده | ||
| در ایتالیای قرن بیستم نویسندگانی چون پرتزولینی، پاپینی و ورگا با توجه به اینکه به ساختاررمان کلاسیک قرن نوزدهم متصل بوده و در سبک نوشتاری از لئوپاردی و مانتزونی تقلید کرده اند، در نوسازی ادبیات قرن بیستم و به خصوص رمان نقش خاصی ایفا نکرده اند، لذا رمان در قرن بیستم می بایست با نیاز فرهنگی و اجتماعی انسان عصر جدید آشنا باشد و این همخوانی به نظر برخی منتقدین فقط از طریق حرکت به سمت رمان مدرن اروپا ممکن ا ست. ایتالو ازوو در این سالها با پیروی از برخی تئوری های تفکر غربی در رمان خویش به بررسی رابطه فرد با دیگران در جامعه مدرن می پردازد و بدین سان رمان ایشان دارای نوآوری های حائز اهمیت است. این مقاله ضمن پرداختن به شرایط و ویژگی های فعالیتهای ادبی دهه سی قرن بیستم و با بررسی برخی نویسندگان مجله سولاریا سعی بر آن دارد شرایط فرهنگی و ادبی ای که با آن جامعه ایتالیا به استقبال ایتالو ازووُ می رود را مورد بررسی قرار دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایتالو ازووُ؛ رمان روانکاوانه؛ قرن بیست ایتالیا؛ رمان کلاسیک؛ جیمز جویس؛ وجدان زنو | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,370 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 804 |
||