سفالهای غیردالمایی در بستر دالمایی: تشخیص باستانشناختی و توضیح آزمایشگاهی نمونۀ موردی: سها چای تپه زنجان | ||
| مطالعات باستان شناسی | ||
| مقاله 4، دوره 8، شماره 2 - شماره پیاپی 14، 1395، صفحه 53-70 اصل مقاله (1.38 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jarcs.2017.61726 | ||
| نویسندگان | ||
| رقیه رحیمی سرخنی* 1؛ کمال الدین نیکنامی2؛ معین اسلامی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری باستانشناسی دانشگاه تهران | ||
| 2استاد گروه باستان شناسی دانشگاه تهران | ||
| 3دانشجوی دکتری باستان شناسی دانشگاه فرانکفورت آلمان | ||
| چکیده | ||
| سنت فرهنگی دالما مربوط به هزارۀ پنجم ق.م. در غرب ایران است. یکی از مهمترین ویژگیهای این سنت پراکنش وسیع سفالهای آن است. در مراکز اصلی سنت فرهنگی دالما، بهخصوص حوضۀ جنوبی دریاچۀ ارومیه چهار گونۀ اصلی سفال دالما شناخته شده است. هرچه از مرکز اصلی دالما دورتر میشویم بهویژه در مناطقی که سنت دالمایی در تماس با سنتهای همزمان و همجوار خود قرارمیگیرد، بسترهای دالمایی گونههای متنوعتری از مواد فرهنگی را تجربه میکند. در برخی موارد سفالهای غیردالمایی در بستر کاملا دالمایی و گاهی سفالهای نوع دالمایی در بستر کاملاً غیردالمایی مشاهده میشود. در این مقاله، ابتدا سنتهای سفالی محوطۀ سها چای تپه زنجان بر اساس سبک ظاهری و تکنولوژیکی طبقهبندی شده و سپس هفده نمونه از گونههای متنوع با استفاده از روش تجزیۀ عنصریXRF مورد آزمایش قرار گرفته است. هدف از این نوشتار تعیین سبکهای سفالی اصلی و فرعی در بستری دالمایی در منطقهای دورتر از مرکز اصلی دالما در درۀ سجاسرود زنجان است. بر اساس نتایج بهدستآمده فرضیۀ مبتنی بر وجود سبکهای سفالی اصلی و فرعی ارزیابی و پیشنهاد میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دالما؛ سبک؛ سنت؛ بستر؛ سها چای تپه؛ XRF | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,992 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,903 |
||