| تعداد نشریات | 126 |
| تعداد شمارهها | 7,107 |
| تعداد مقالات | 76,331 |
| تعداد مشاهده مقاله | 152,203,490 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 114,110,423 |
تأثیر ده هفته تمرین تناوبی هوازی بر وضعیت آنتیاکسیدانی و اکسیدانی در بیماران دیابتی نوع دو | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 7، دوره 9، شماره 1، خرداد 1396، صفحه 93-108 اصل مقاله (211.17 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2017.61914 | ||
| نویسندگان | ||
| عباسعلی گائینی1؛ علیرضا قارداشی افوسی* 2 | ||
| 1استاد، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف تأثیرپذیری وضعیت استرس اکسایشی ناشی از تمرینات تناوبی هوازی در بیماران دیابتی نوع دو طراحی و اجرا شد. 24 بیمار دیابتی نوع دو که تحت درمان دارویی بودند، با میانگین سنی 50/6 ± 29/50 سال و شاخص تودۀ بدنی 67/0 ± 21/27 کیلوگرم بر متر مربع در دو گروه تمرینی و کنترل قرار گرفتند. برنامۀ تمرینی به مدت ده هفته، سه جلسه در هفته و به مدت 40 دقیقه با شدت 80 درصد حداکثر تواتر قلبی (HRmax) اجرا شد. شاخصهای آنتیاکسیدانی سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و گلوتاتیون پراکسیداز (GPX)، شاخص اکسیدانی مالون دی آلدئید و نیتریت/نیترات (NOx) اندازهگیری شد. دادهها با روش آماری آنوای دوطرفه بررسی شد. نتایج نشان داد تمرین تناوبی هوازی موجب افزایش معنادار نیتریت/ نیترات (004/0P=)، GPX (001/0P=) و کاهش معنادار MDA (029/0P=) شد. درحالیکه تأثیر معناداری بر SOD (063/0P=) نداشت. علاوهبر این، به بهبود ظرفیت آمادگی هوازی (005/0P=) منجر شد، اما شاخصهای متابولیکی تأثیر معناداری ناشی از تمرین تناوبی هوازی نشان ندادند. ازاینرو میتوان نتیجه گرفت تمرینات تناوبی هوازی از راه کاهش اکسیدانها و افزایش آنتیاکسیدانها موجب افزایش فعالیت زیستی NO شده است. همچنین تناوبهای تمرین ورزشی با افزایش آنتیاکسیدانها و تنش برشی موجب بهبود وضعیت اکسایشی و عملکرد اندوتلیال میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استرس اکسایشی؛ تمرین تناوبی؛ دیابت نوع دو؛ عملکرد اندوتلیال | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Effect of 10 Weeks of Aerobic Interval Training on Antioxidant and Oxidation Status in Type 2 Diabetic Patients | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Abbasali Gaeini1؛ Alireza Ghardashi Afousi2 | ||
| 1Professor, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Department of Exercise Physiology, University of Tehran, Tehran, Iran | ||
| 2Ph.D. Student, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Department of Exercise Physiology, University of Tehran, Tehran, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| The aim of this study was to investigate the effectiveness of oxidative stress status resulted from aerobic interval training in type 2 diabetic patients. 24 type 2 diabetic patients under medical treatment (mean age 50.29 ± 6.50 years and BMI 27.21 ± 0.67 kg/m2) were divided into training and control groups. The training program was conducted for 10 weeks, 3 sessions per week and 40 min. with 80% HRmax. Antioxidant indices [superoxide dismutase (SOD) and glutathione peroxidase (GPX)], oxidant index [malondialdehyde (MDA)] and nitrite/nitrate (NOx) were measured. Data were analyzed by two-way ANOVA. Results showed that aerobic interval training significantly increased NOx (P=0.004) and GPX (P=0.001) while it significantly decreased MDA (P=0.029). This training had no significant effect on SOD (P=0.063). In addition, interval training improved aerobic fitness capacity (P=0.005), but metabolic parameters showed no significant effects resulting from aerobic interval training. Aerobic interval training increased NO bioavailability through a decrease in oxidants and an increase in antioxidants. Also, intervals of exercise training improved the oxidation status and endothelial function through an increase in antioxidants and shear stress. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| endothelial function, interval training, oxidative stress, type 2 diabetes | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,358 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,692 |
||