سعادتآباد کجاست؟ نشانهشناسی گفتمانی فیلم «سعادتآباد» ساخته مازیار میری | ||
| دوفصلنامۀ جامعهشناسی هنر و ادبیات | ||
| مقاله 3، دوره 8، شماره 2، 1395، صفحه 53-79 اصل مقاله (1020.75 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsal.2017.62254 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدعلی اصغر سلطانی* 1؛ فاطمه ظهرابی2 | ||
| 1استادیار | ||
| 2کارشناس ارشد زبانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| دهة هشتاد برای سینمای ایران دهة چشمگیری بود، زیرا در آن فیلمهایی اکران شد که گفتمانهای موجود در جامعه را روایت میکردند. «سعادتآباد»[1] از فیلمهای سینمای ایران در اواخر دهة هشتاد است که برای آن نقدهای ژورنالیستی نوشته شده است، اما مطالعات نشانهشناختی و زبانشناختی موردی بر روی این فیلم انجام نشده است. این مقاله در پی پاسخ به این پرسشهاست که چه نظامهای معناییای در این فیلم بازنمایی شدهاند و نسبت این نظامها با گفتمانهای حاکم بر ایرانِ دهة هشتاد چیست. هدف آن است که از طریق پاسخ به این پرسشها بتوان هرچهبهتر به لحاظ نشانهشناختی و زبانشناختی گفتمانهای موجود در فیلم را که برآیندی از جامعه است، نمایان ساخت. در این مقاله از نظریة گفتمان لاکلا و موف و روش سهمرحلهای نشانهشناسی گفتمانی (سلطانی، 1393) استفاده شد تا گفتمانهای کلان اجتماعی و خردهگفتمانهای موجود در فیلم مشخص شود. با استفاده از این روش روشن شد که از میان گفتمانهای کلان سنت و مدرنیته که در جامعة کنونی ایران مشهود است این فیلم گفتمان مدرن را پوشش داده است. گفتمان پررنگ دیگر فیلم، روابط انسانی و میزان دوستی میان دو گروه موجود در فیلم یعنی دو گروه شخصیتی مرد و زن است. گفتمان بعدی نوع روابط مرد و زن و زن و شوهر است و حتی در بخشی از فیلم گفتمان والدین و فرزند را هم در برمیگیرد که هریک به تفصیل در متن آمده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نظریة گفتمان؛ سعادتآباد؛ مازیار میری؛ لاکلا و موف؛ نشانهشناسی گفتمانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,209 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,066 |
||