مبانی نظری صدور ایجابی در فلسفه سینوی | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| مقاله 5، دوره 50، شماره 1، 1396، صفحه 47-61 اصل مقاله (240.92 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2017.62333 | ||
| نویسنده | ||
| محمد حسینی* | ||
| کارشناس ارشد فلسفه اسلامی ـ حوزه علمیه قم | ||
| چکیده | ||
| نظریۀ صدور یکی از راهحلهای ارائه شده در فلسفۀ اسلامی برای تحلیل رابطۀ علیّت است که ریشه در فلسفۀ نو افلاطونی دارد. در سخنان ابنسینا اثبات صدور به صورت منقح بیان نشده و گاهی مبتنی بر «ضرورت عدم تخلف معلول از علت تامه»، و گاهی مبتنی بر «وجوب علّی» است. نوشتار حاضر توضیح میدهد که ابنسینا، نظریۀ صدور را تنها بر اساس الگوی جدید «وجوب علّی» اثبات نموده است. استدلال ابنسینا ناظر به تحلیل رابطۀ وجودی علت و معلول است که منجر به تولید مفهوم «امکان ذاتی» برای معلول میگردد و بر این اساس، متعلَّق ایجاد را تنها به ممکن بالذات اختصاص میدهد. از اینرو، ممکن بالذات ایجاد نمیشود مگر آنکه از سوی علتی که متصف به وجوب ذاتی است، وجوب بالغیر یافته و از حالت امکان خارج گردد. بنابراین، پیوند ایجاب و ایجاد، تنها عامل تحقق ممکن بالذات خواهد بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایجاد؛ صدور؛ ضرورت؛ فیضان؛ مواد ثلاث؛ وجوب علّی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,232 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 806 |
||