بهینهسازی تعداد ایستگاههای بارانسنجی ایران براساس روشهای میان یابی و تحلیل مولفههای اصلی | ||
| مجله اکوهیدرولوژی | ||
| مقاله 23، دوره 4، شماره 3، 1396، صفحه 897-910 اصل مقاله (1.03 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ije.2017.62648 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا گرکانی نژاد مشیزی1؛ فاطمه تیموری2؛ ام البنین بذرافشان* 3 | ||
| 1دانش آموختۀ کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس | ||
| 2دانش آموختۀ کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس | ||
| 3استادیار، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس | ||
| چکیده | ||
| بهینهسازی تعداد ایستگاههای سینوپتیک در تخمین میزان بارندگی به لحاظ کاهش هزینۀ تعمیر و نگهداری، گامی مهم است. هدف اصلی این تحقیق، تعیین تعداد بهینۀ ایستگاههای سینوپتیک برای تخمین میزان بارندگی است. بر این اساس، ابتدا مقادیر باران ایستگاههای سینوپتیک مربوط به دورۀ آماری مشترک 14ساله از سازمان هواشناسی کشور اخذ شد و عملکرد پنج روش مختلف درونیابی ارزیابی شد. با توجه به نتایج، روش تابع پایۀ شعاعی (RBF)، با میزان خطای 63/0 بهعنوان مناسبترین برازش داده، انتخاب شد و سپس با استفاده از روش یادشده و PCA بهینهسازی ایستگاهها صورت پذیرفت. بررسیهای انجامشده نشان میدهد با حذف ایستگاههای سینوپتیک در روش PCA خطای برآورد RMSE از 48/0 به 52/0 نسبت به حالتی که از همۀ ایستگاههای سینوپتیک استفاده میشد، افزایش یافت و در روش میانیابی تابع پایۀ شعاعی میزان خطا از 63/0 به 55/0 کاهش یافت که بیانکنندۀ مناسببودن این روش در بهینهسازی ایستگاههای سینوپتیک کشور است. نتایج بیان میکند که با حذف 34 نقطه در روش PCA و 22 نقطه در روش میانیابی تابع پایۀ شعاعی از شبکۀ ایستگاههای سینوپتیک ایران مقدار خطای بهدستآمده قابل قبول است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعتبارسنجی؛ ایستگاه سینوپتیک؛ بهینه سازی؛ درون یابی؛ PCA | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,463 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,073 |
||