بینامتنی قرآنی در اشعار سفیان بن مصعب عبدی | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| مقاله 4، دوره 49، شماره 2، 1395، صفحه 251-268 اصل مقاله (474.52 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2016.63017 | ||
| نویسندگان | ||
| ابوالفضل رضایی1؛ رقیه خرمی* 2 | ||
| 1دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| 2دانشجوی دکتری زبان وادبیات عربی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| نظریۀ بینامتنی که نخستین بار از سوی کریستوا مطرح شد بیانگر آن است که هر متنی برخاسته از متنهای پیشین یا معاصر خود است و به معنای اندیشۀ انتقال معنا یا لفظ از یک متن به متن دیگر میباشد. این انتقال بر اساس سه قاعدۀ نفی جزئی، متوازی و کلی صورت میپذیرد. از مهمترین منابعی که همواره مورد اقتباس شاعران قرار داشته قرآن کریم است. آنان همواره از سرچشمۀ فیاض واژگان و مضمونهای آن بهره میبردند. یکی از این شاعران، سفیان بن مصعب است که شعر خود را در خدمت نشر فضایل ائمه( ع) و مفاهیم قرآنی قرار داد. او با کمترین تغییر، بینامتنی آشکاری را با مفردات و مضامین قرآنی به نمایش گذاشته است. پربسامدترین نوع رابطۀ بینامتنی در شعر وی، نفی جزیی است. در این نوشتار با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، روابط بینامتنی در شعر این شاعر مورد بررسی قرار گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بینامتنی قرآنی؛ سفیان بن مصعب؛ شعر عربی؛ قرآن کریم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 925 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 738 |
||