تحلیل اصطلاح برات در متون دانش استیفا | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 11، دوره 7، شماره 1 - شماره پیاپی 19، 1396، صفحه 187-205 اصل مقاله (866.2 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2017.234905.936 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد شادروی منش* 1؛ نفیسه ایرانی2 | ||
| 1استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه خوارزمی | ||
| 2دانشآموختة دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه خوارزمی | ||
| چکیده | ||
| واژۀ «برات» در اصل برگرفته از «براءت» عربی است و بهعنوان اصطلاحی دیوانی در متون فارسی به دو معنی بهکاررفته است: یکی، سند دریافت و رسیدی که خزانهدار در برابر اجناسی که تحویل میگرفت، به آورندة جنس میداد و کهنترین کاربردهای این اصطلاح با این معنی است؛ و دیگر مکتوبی دیوانی، مستند به مٌهر و توقیع دیوان که صاحب تحویل یا کارگزار حکومت، به موجب آن وجوه نقدی یا جنسی را که متعهد بود به شخصی پرداخت کند، به شخص یا مرجع دیگری حواله میکرد. ازآنجاکه آنچه در فرهنگهای عمومی دربارة معنی اصطلاحی و دیوانی برات آمده است، غالباً خالی از تسامح نیست، در این مقاله کوشش شده است تا اصطلاح برات باتوجهبه منابع دست اوّل استیفا تعریف و ویژگیها و مشخصات ظاهری و کاربردی آن بررسی و تحلیل شود. همچنین با همین رویکرد سعی شده است تفاوت برات با اصطلاحات مشابه و مرتبط دیگر، مانند «تعلیق» و «مثنّی» بیان شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استیفا؛ اصطلاحات دیوانی؛ برات؛ تعلیق؛ مثنّی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,350 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 795 |
||