تأثیر محلولپاشی آهن و تغذیۀ خاکی نیترات آمونیوم بر کیفیت پس از برداشت میوۀ سیب رقم دلبار استیوال | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| مقاله 6، دوره 48، شماره 3، 1396، صفحه 503-515 اصل مقاله (793.44 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2017.123602.758 | ||
| نویسندگان | ||
| سیروان منصوری1؛ مصباح بابالار* 2؛ سیامک کلانتری3؛ محمدعلی عسگری سرچشمه3 | ||
| 1دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج | ||
| 2استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج | ||
| 3دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج | ||
| چکیده | ||
| افزون بر شرایط انبار، عاملهای پیش از برداشت از جمله تغذیه بر کیفیت تازهخوری و افزایش ماندگاری میوه دخالت دارد. در این پژوهش، تأثیر محلولپاشی آهن (سکوسترین 138) در سه سطح (0، 50 و 100 میلیگرم در لیتر) و کاربرد خاکی نیتروژن بهصورت نیترات آمونیوم در سه سطح (20، 40 و 60 میلیگرم در لیتر) روی برخی از ویژگیهای کیفی میوۀ سیب رقم دلباراستیوال در زمان برداشت و در مدت انبارمانی آزمایش شده است. نتایج نشان داد، سطوح مختلف نیتروژن استفادهشده منجر به افزایش میزان فنولهای کل و در سطوح بالا باعث افزایش درصد کاهش وزن میوهها طی انبارمانی شد. سطوح آهن بهکار برده شده نیز منجر به افزایش مواد جامد محلول (TSS)، محتوای فنولی و پاداکسنده (آنتیاکسیدان)های کل شد و درصد کاهش وزن در فرآیند انبارمانی را نیز کاهش داد. اثر متقابل تیمارهای آهن و نیتروژن موجب حفظ بیشتر ویتامین ث، افزایش میزان فنول کل، کاهش سفتی بافت میوه شده است. تأثیر انبارمانی بر برخی شاخصها مانند سفتی بافت میوه، مواد جامد محلول، ویتامین ث، محتوای فنولی و پاداکسندههای کل معنیدار بود و منجر به کاهش کلی کیفیت میوهها شد، اما تغذیۀ مناسب موجب حفظ بهتر کیفیت پس از برداشت میوهها شد. درمجموع، میتوان غلظت 100 میلیگرم در لیتر آهن را برای بهبود ویژگیهای کیفی این رقم مناسب دانست. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آهن؛ انبارمانی؛ سیب؛ کیفیت؛ نیتروژن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 942 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 701 |
||