اندازهگیری و مقایسه حداقل معیشت خانوارهای شهری و روستایی ایران طی سالهای 1392-1368 | ||
| فصلنامه تحقیقات اقتصادی | ||
| مقاله 8، دوره 53، شماره 1 - شماره پیاپی 122، بهار 1397، صفحه 181-208 اصل مقاله (234.49 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jte.2018.65082 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد مولایی* 1؛ زهره رحیمی راد2 | ||
| 1استادیار دانشگاه بوعلی سینا | ||
| 2دانشگاه بوعلی سینا | ||
| چکیده | ||
| در دهههای اخیر، کاهش فقر و افزایش سطح رفاه خانوارها به یکی از مباحث مهم توسعهی اقتصادی کشورها تبدیل شده است، بهطوری که فقرزدایی و بهبود سطح رفاه افراد در جامعه شرط لازم برای رشد اقتصادی محسوب َمیشود. آگاهی از حداقل معیشت که در ادبیات اقتصادی بهطور تلویحی مترادف با خط فقر است، اولین گام در مسیر برنامهریزی برای مبارزه با فقر و محرومیت میباشد. در این راستا با استفاده از دادههای هزینه و درآمد خانوارهای شهری و روستایی که توسط مرکز آمار ایران همه ساله منتشر میشود، ابتدا حداقل معیشت طی سالهای 1392-1368 که پنج برنامهی توسعهی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور به اجرا درآمده است با استفاده از هشت گروه کالایی، به روش سیستم مخارج خطی (LES) و با استفاده از نظریهی حداقل عادات نسبی (HLES) محاسبه میشود. سپس با استفاده از شاخصهای سنجش فقر، شدت و گسترش فقر در مناطق شهری و روستایی مورد مطالعه قرار میگیرد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که طی سالهای مورد مطالعه، گرچه حداقل معیشت (خط فقر) در خانوارهای شهری و روستایی ایران به ترتیب دارای رشد متوسط20 و 3/21درصد بوده است، ولی میزان و اندازه فقر در شهرها روستاها روند نزولی داشته و شکاف فقر و شدت آن کاهش یافته است، بنابراین، عملکرد دولت در کاهش فقر نسبی طی پنج برنامهی توسعهی اقتصادی نسبتاً موفقیتآمیز بوده است. طبقهبندی C33, D63,I32 : JEL | ||
| کلیدواژهها | ||
| حداقل معیشت؛ شاخصهای فقر؛ خانوارهای شهری و روستایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,470 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,253 |
||