ارزیابی تعادل ژئومورفولوژیکی با استفاده از روشهای رزگن و چهارچوب استیل رود (مطالعۀ موردی: رودخانۀ تروال، کردستان) | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| مقاله 12، دوره 49، شماره 3، پاییز 1396، صفحه 541-556 اصل مقاله (1.43 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2017.210124.1006887 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی نیری* 1؛ خالد اوسطی2؛ پریسا عثمانی3 | ||
| 1استادیار گروه ژئومورفولوژی، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه کردستان | ||
| 2استادیار گروه مهندسی مرتع و آبخیزداری، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه کردستان | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد رشتة مخاطرات طبیعی، گروه ژئومورفولوژی، دانشگاه کردستان | ||
| چکیده | ||
| رودخانة تروال، بهعنوان سرشاخة سفیدرود، در شرق استان کردستان واقع شده است. هدف اصلی در این مطالعه تحلیل تعادل ژئومورفولوژیکی و شناسایی مناطق پایدار و ناپایدار رودخانة تروال است. نخست ظرفیت تعادل رودخانه با روش چهارچوب استیل رود و سپس وضعیت پایداری استیلها بر اساس طبقهبندی رزگن تعیین شد. بر اساس چهارچوب استیل رود، استیلهای سینوزیتة کم با مواد ریزدانه و مئاندری با بستر ماسهای دارای ظرفیت تعادل محلی و استیلهای سینوزیتة کم با بستر گراولی، چندمجرایی در چم ازوندره، سینوزیتة کم با بستر ماسهای در چم تروال و مئاندری با مواد ریزدانه در چم سنگسیاه ظرفیت تعادل بسیار زیادی دارند. برای بررسی پایداری، 34 مقطع در همة استیلها برداشت شد. استیلهای مئاندری و چندمجرایی با بستر ماسهای، سینوزیتة کم با مواد ریزدانه و مئاندری با مواد ریزدانه در چم تروال و استیل آدا با بستر رسی در چم سنگ سیاه پایدارند؛ درحالیکه استیلهای سینوزیتة کم با بستر گراولی، سینوزیتة کم با بستر ماسهای و چندمجرایی ناپایدار بودند. ناپایداری در چم تروال و سنگ سیاه میتواند به دلیل گسلهای متعدد باشد. بهطورکلی، مناطقی از رودخانه که بر اساس روش استیل رود دارای ظرفیت تعادل زیادی است معمولاً نتایج روش رزگن حاکی از ناپایداری وضعیت آن بخش رودخانه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعادل ژئومورفولوژیکی؛ چهارچوب استیل رود؛ رودخانة تروال؛ طبقهبندی رزگن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,016 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,057 |
||