رابطه سازش یافتگی و خلاقیت فرزندان با محبوبیت والدین | ||
| فصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی | ||
| مقاله 5، دوره 8، شماره 4، زمستان 1396، صفحه 69-87 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/japr.2018.65667 | ||
| نویسندگان | ||
| سمیه عابدینی مزرعه1؛ غلامعلی افروز* 2؛ آنیتا باغداساریانس3؛ پریسا تجلی4 | ||
| 1دانشگاه آزاد اسلامی واحدتهران مرکزی | ||
| 2استاد گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی ، دانشگاه تهران | ||
| 3عضو هیات علمی دانشگاه آزاد تهران مرکزی | ||
| 4عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سازش یافتگی و خلاقیت فرزندان با محبوبیت والدین انجام شده است. روش تحقیق همبستگی بوده است. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان پایه پنجم و ششم منطقه 4 شهر تهران در سال تحصیلی 95-1394 بوده و نمونهای به حجم 100 نفر و به روش نمونه-گیری در دسترس انتخاب شدند. برای سنجش متغیرها از سه پرسشنامه محبوبیت والدین افروز (1391)؛ سازش یافتگی اجتماعی کالیفرنیا (1953) و خلاقیت عابدی (1363) استفاده شده است. دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS در دوسطح توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. در سطح توصیفی از شاخصهای گرایش مرکزی، پراکندگی و جهت بررسی فرضیههای پژوهش نیز از تحلیل رگرسیون استفاده شده است. یافتهها حاکی از آن بود که: 1) محبوبیت والدین قادر به پیشبینی نمره کل سازش یافتگی اجتماعی و مولفههای مهارتهای اجتماعی، روابط خانوادگی و روابط اجتماعی بوده است، ولی با مولفههای قالبهای اجتماعی، علایق ضداجتماعی و روابط مدرسه ای، رابطه معناداری نداشته است. 2) محبوبیت والدین قادر به پیشبینی نمره کل خلاقیت و مولفههای چهارگانه آن (سیالی، بسط، ابتکار، انعطاف پذیری) میباشد. نتیجه اینکه با تقویت و ارتقای محبوبیت والدین میتوان سازش یافتگی اجتماعی و خلاقیت را ارتقاء بخشید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خلاقیت؛ دانش آموزان؛ سازش یافتگی اجتماعی؛ محبوبیت والدین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,656 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 92 |
||