تحلیل فرازبانی گلستان سعدی | ||
| پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت | ||
| مقاله 1، دوره 7، شماره 1 - شماره پیاپی 13، تیر 1397، صفحه 1-20 اصل مقاله (400.16 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlcr.2018.66399 | ||
| نویسنده | ||
| محسن اکبری زاده (بتلاب اکبرآبادی) | ||
| استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه جیرفت | ||
| چکیده | ||
| هر گونه تغییر در زبان به عنوان یکی از کانونهای معناساز در متن، منجر به خلق سبک و معنایی جدید خواهد شد. یکی از شگردهای فُرمی و معنایی زبان، کارکرد فرازبانی آن است. در فرازبان، توجه متن به خود زبان معطوف، و در نتیجه، بر عینیت و مادیت زبان تأکید میشود و در ساحت معنایی متن نیز تغییراتی رخ میدهد. فرازبان در متون تعلیمی که قصد القای معنی خاصی را دارند، از اهمیتی مضاعف برخوردار است. بر اساس این تمهید زبانی، در این پژوهش تلاش شده تا با روشی توصیفیـ تحلیلی و با تکیه بر رویکرد فرمالیستی، ظرفیتها، مصداقها و کارکردهای فرمی و معنایی فرازبان در گلستان سعدی بررسی شود. نتایج این پژوهش نشان میدهد که جانشینسازهای هممعنای واژگانی و جملهای، ترکیب نظم و نثر، گفتگو و تمثیل و... از مهمترین مصداقهای فرازبانی در گلستان، و کارکردهای زیباشناختی، بینامتنیتی، اقتدار و تکصدایی، انسجام و تحکیم معنی، از مهمترین برآیندهای این شگرد است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فرازبان؛ گلستان؛ تعلیم؛ جانشینسازی؛ اقتدار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,599 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,590 |
||