مطالعۀ تطبیقی اعمال تئوری پذیرش خطر در مسئولیت مدنی ورزشکاران در حقوق انگلیس، فرانسه و ایران | ||
| مطالعات حقوق تطبیقی | ||
| مقاله 8، دوره 9، شماره 1، فروردین 1397، صفحه 147-178 اصل مقاله (481.72 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcl.2017.240325.633540 | ||
| نویسندگان | ||
| حبیب الله رحیمی* 1؛ هدیه نصیری2 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2کارشناس ارشد حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| تئوری پذیرش خطر یا قاعدۀ «وُلِنتی» یکی از علل مانع ضمان و برگرفته از حقوق روم است. آگاهی و اطلاع زیاندیده ازماهیت و میزان خطر، رضایت صریح یا ضمنی به خطر و توافق دربارۀ آن و نیز ارادی بودن عمل زیاندیده بهدور از اجبار، ازجمله عناصر کلاسیک پذیرش خطر در حقوق انگلیس و فرانسه است. دعاوی ورزشی جایگاه اصلی اعمال تئوری پذیرش خطر است. پذیرش خطر (بهویژه در فرانسه) یک علت موجهۀ خاص در مسئولیت مدنی ورزشی است و هویتی مجزا از تقصیر زیاندیده دارد. منظور، پذیرش خطری عادی و قابل پیشبینی از سوی زیاندیده است که ماهیتی چون رضایت به زیان دارد. در حقوق فرانسه ارکان خاصی نیز برای اعمال این تئوری در دعاوی ورزشی درنظر گرفته شده و اصلاحاتی نیز اخیراً در قانون ورزش فرانسه در حوزۀ اثر پذیرش خطر انجام گرفته است. حقوقدانان انگلیس و فرانسوی رویکردی متفاوتی به اثرپذیرش خطر در مسئولیت مدنی ورزشکاران دارند. مطالعۀ تطبیقی و تحلیلی ماهیت، ارکان و اثر پذیرش خطر در دو نظام حقوقی انگلیس و فرانسه و بررسی علت تفاوت رویکرد دو نظام و مقایسۀ آن با ماهیت و ارکان نهاد حقوقی مشابه در ایران و تعیین تکلیف اثر پذیرش خطر در حقوق ورزشی ایران از اهداف تحقیق پیشِرو میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| إذن؛ حقوق ورزشی؛ رضایت؛ مسئولیت مدنی؛ ولنتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,233 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,169 |
||