تحلیل برترین و بدترین اوصاف اخلاقی از منظر ارسطو، آکوئینی و خواجهنصیرالدین طوسی | ||
| فلسفه | ||
| مقاله 5، دوره 15، شماره 2 - شماره پیاپی 29، دی 1396، صفحه 85-103 اصل مقاله (368.44 K) | ||
| نوع مقاله: علمی -پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jop.2018.67745 | ||
| نویسنده | ||
| مسعود صادقی* | ||
| استادیار گروه معارف دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه | ||
| چکیده | ||
| ارسطو،آکوئینی و خواجه نصیرالدین طوسی هر یک نماینده سه دوران و جهان اندیشه هستند و هر سه نقش مهمی در تاسیس یا تحکیم نگرش اخلاق مربوط به خود ایفا کردهاند. در این نوشتار، تلاش شد تا برترین فضیلت و بدترین رذیلت اخلاقی از منظر هر یک از این سه حکیم و متخصص حکمت عملی مشخص و تحلیل شود. برترین فضیلت برای ارسطو عدالت و بزرگمنشی و بدترین رذیلت، ظلم به دوستان است. برای آکوئینی نیز برترین فضیلت کاریتاس و بدترین رذیلت، یأس است. خواجه نصیر نیز برترین وصف اخلاقی را جود حقیقی و بدترین را هم لجاجت میداند هرچند حسد و خشم را نیز با تعابیری نسبتا مبهم میتوان گزینه او برای عنوان بدترین رذیلت قلمداد نمود.واکاوی و مقایسه نتیجه کار، اولا گویای قرابت نظر خواجه نصیر و آکوئینی در باب بهترین فضیلت است و ثانیا موید دید اجتماعیتر و کلانتر ارسطو به اخلاق و فضائل اخلاقی در قیاس با دو متفکر دیگر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارسطو؛ آکوئینی؛ خواجه نصیر؛ فضیلت؛ رذیلت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,178 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 878 |
||