اقتصاد مقاومتی و توسعه پایدار در اسناد بین المللی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 15، دوره 49، شماره 1، بهار 1398، صفحه 249-270 اصل مقاله (989.81 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2018.239280.1562 | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالحسین شیروی* 1؛ ناصر خداپرست2 | ||
| 1استاد، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پس از پیروزی انقلاب اسلامی و افزایش فشارهای اقتصادی بین المللی در طول 4 دهه، رهبر معظم انقلاب اسلامی در سال 1389 مفهومی را در ادبیات اقتصادی به نام اقتصاد مقاومتی ابداع نمودند و پیشرفت اقتصادی و برون رفت از بحران های بین المللی را اجرای سیاست ها و شاخص های کلی اقتصاد مقاومتی دانستند. در این راستا، مجامع بین المللی و در رأس آن سازمان ملل متحد نیز، از بدو تأسیس خود تاکنون، جهت کاهش فقر و پیشرفت کشورهای توسعه نیافته یا در حال توسعه در سطح بین المللی، مفهومی به نام توسعه پایدار را خلق نمودند و اسناد مختلفی را در این راستا تصویب نمودند که جدیدترین آن، سند توسعه پایدار سازمان ملل متحد در سال 2015 و آرمان های 17 گانه آن می باشد. سوال این پژوهش این است که میان سند کلی اقتصاد مقاومتی و توسعه پایدار که هر دو، شاخص هایی را برای پیشرفت معرفی می نمایند، چه رابطه ای از لحاظ حقوقی وجود دارد و به عبارتی بهتر چه مشابهت ها و تفاوت هایی میان این دو سند کلی موجود است؟ | ||
| کلیدواژهها | ||
| اقتصاد مقاومتی؛ توسعه پایدار؛ رابطه حقوقی؛ مشابهتها؛ تفاوتها | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,467 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,220 |
||