مبانی عدم امکان رجوع بیمهگذار به بیمهگر اتکایی با تأکید بر رویۀ قضایی انگلیس و آمریکا | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| مقاله 4، دوره 48، شماره 4، زمستان 1397، صفحه 607-623 اصل مقاله (262.95 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2018.243261.1006945 | ||
| نویسنده | ||
| حسن پاک طینت* | ||
| استادیار گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) | ||
| چکیده | ||
| امروزه اشخاص و صاحبان صنعت و بهویژه بیمهگران بهمنظور تضمین جبران خسارات واردشده، درصدد اخذ پوشش بیمهای هستند. در این زمینه بعضاً دو یه سه شخص با یکدیگر رابطه دارند: بیمهگذار و بیمهگر و عنداللزوم شخص ثالث ذینفع. در این مجال، بیمهگران نیز جهت تضمین خسارات، اقدام به انعقاد قرارداد بیمه با بیمهگران دیگر میکنند که در اصطلاح به این عملیات، بیمۀ اتکایی یا بیمۀ مجدد گفته میشود. با این حال در صورت بروز خسارت بیمهگذاران درصدد رجوع نه به بیمهگر مستقیم خود، بلکه به بیمهگر اتکاییاند و در این عرصه بعضاً موفق هم بودهاند. با این حال در این مقاله دلایل عدم امکان رجوع بیمهگذار به بیمهگر اتکایی با نگاهی به رویۀ قضایی کشورهای انگلستان و آمریکا بررسی شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بیمهگذار؛ بیمهگر مستقیم؛ بیمهگر اتکایی؛ بیمۀ مسئولیت؛ بیمۀ غرامت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 866 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 734 |
||