اثربخشی برنامه غنی سازی روابط زناشویی بر افزایش صمیمیت و امیدواری زوجین دارای فرزند معلول | ||
| فصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی | ||
| مقاله 6، دوره 8، شماره 4، زمستان 1396، صفحه 87-108 اصل مقاله (1.1 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/japr.2018.69570 | ||
| نویسندگان | ||
| یاسمن یزدان پناه1؛ سمیه شاهمرادی* 2؛ زهرا نقش3 | ||
| 1دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران،تهران ،ایران | ||
| 2استادیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره ، دانشگاه تهران | ||
| 3استادیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر بهمنظور بررسی اثربخشی برنامه غنیسازی روابط زناشویی بر افزایش صمیمیت و امیدواری زوجین دارای فرزند معلول انجام گرفت. روش پژوهش، شبه آزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش زوجینی بودند که بهدلیل داشتن فرزند معلول به مرکز توانبخشی شایان واقع در شهر تهران مراجعه کرده، و از میان آنان 30 زوج که در پرسشنامه صمیمیت زناشویی و امیدواری نمره پایینتری کسب کرده بودند، بهروش نمونهگیری هدفمند انتخاب شده و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 زوج) و کنترل (15 زوج) گماشته شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه صمیمیت زناشویی (اولیاء، 1385) و پرسشنامه امیدواری (اسنایدر، 1994) (ADHS) بود که هر گروه در دو نوبت پیشآزمون و پسآزمون، آن را تکمیل کردند. جلسات آموزشی برنامه غنیسازی ارتباط برای زوجین گروه آزمایش در 7 جلسه 90 دقیقهای اجرا شد، اما برای شرکتکنندگان گروه کنترل آموزشی ارائه نگردید. سپس دادههای جمعآوری شده از طریق تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحلیل نشان داد بین امیدواری و صمیمیت زناشویی (به جزء خرده مقیاسهای صمیمیت جسمانی و روانشناختی) در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنادار وجود داشت. بهعبارت دیگر، آموزش برنامه غنیسازی روابط زناشویی میتواند روش مؤثری در زمینه افزایش امیدواری و صمیمیت در زوجین دارای فرزند معلول باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| غنیسازی ارتباط؛ صمیمیت؛ امیدواری؛ فرزند معلول | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,421 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 992 |
||