کاربرد تحلیل عرصههای تصمیمگیری در بازآفرینی فرهنگ مبنا، با رهیافت گردشگری در محلههای تاریخی (مطالعۀ موردی: محلۀ ظهیرآباد تهران) | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| مقاله 5، دوره 6، شماره 3، پاییز 1397، صفحه 511-530 اصل مقاله (1.14 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2018.251935.864 | ||
| نویسندگان | ||
| موسی پژوهان* 1؛ نبی مرادپور2؛ رضا قشقایی3؛ محبوبه عاشوری شادهی4 | ||
| 1دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دورۀ دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران | ||
| 3دکتری معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد گچساران | ||
| 4کارشناس ارشد برنامهریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز | ||
| چکیده | ||
| تغییرات اقتصاد ملی و بینالمللی کشورها در دو دهۀ پایانی سدۀ بیستم میلادی و لزوم تعدیل شیوههای مداخله در نواحی شهری براساس نیازهای محلی، سبب شده است ابزارهای سنتی بهکار گرفتهشده برای تجدید حیات شهرها که بهتنهایی توان رویارویی با علل بروز افت شهری ندارند به چالش دچار شوند. حرکت دیدگاهها از مداخلات بزرگمقیاس، پروژهمحور و دولتمحور بهسوی بازآفرینی محلی و فرایندمحوری با تکیه بر ظرفیتهای درونی و مشارکتمحور، از ویژگیهای بارز بازآفرینی شهری فرهنگ مبناست. در این میان، گردشگری فرهنگی بهعنوان تسهیلکنندۀ این بازآفرینی، در حال تبدیلشدن به رهیافتی کارآمد و پایدار است. هدف پژوهش توصیفی-تحلیلی و کاربردی حاضر، تبیین ارتباط این دو مقوله با استفاده از روش/ فن تحلیل عرصههای تصمیمگیری در توسعۀ گردشگری فرهنگی محلۀ تاریخی ظهیرآباد منطقۀ 20 شهرداری تهران است. نتایج نشان میدهد این روش/ فن با قابلیتی که در ارتباطگیری گسترده با طیف وسیعی از عوامل تأثیرگذار بر فرایند بازآفرینی دارد بههمراه تقویت اقتصاد و ساختار مدیریت محلهای، در اولویت برای آغاز برنامهریزی بازآفرینی این محله قرار دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بازآفرینی فرهنگ مبنا؛ توسعۀ گردشگری فرهنگی؛ تهران رهیافت؛ ظهیرآباد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,115 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,469 |
||