بررسی روند پراکنده رویی و تغییرات فضایی شهر بابل | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 7، دوره 52، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 889-902 اصل مقاله (1.2 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2019.260197.1007724 | ||
| نویسندگان | ||
| موسی کمانرودی کجوری* 1؛ احمد زنگانه1؛ تاج الدین کرمی1؛ صادق قلی نیا2 | ||
| 1استادیار گروه جغرافیای انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 2کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پراکندهرویی از اشکال گسترش استکه در نیمقرن اخیر وارد ادبیات مدیریت و برنامهریزی شهری کشورهای در حال توسعه، از جمله ایران،شده است. برخی شهرهای ایران این نوع گسترش را در مرحله رشد شتابان تجربه کردهاند. این شهرها با مشکلات فراوان، مانند توسعه بدون برنامهریزی، افزایش سکونتگاههای غیررسمی، نوسان شدید قیمت زمین و مسکن، افزایش هزینه زیرساختها و خدمات شهری، به زیر ساخت و ساز رفتن اراضی کشاورزی، مصرف بیشتر انرژی، و آلودگیهای محیط زیستی مواجه شدهاند. سئوال اصلی این پژوهش این است که آیا شهر بابل در فرایند گسترش از سال 1335 تا 1395 با پراکندهرویی و تغییرات فضایی ناشی از آن مواجه شده است؟ بنابراین، هدف از این پژوهش شناخت الگوی گسترش شهر بابل از سال 1335 تا 1395 و تغییرات فضایی آن است. در این پژوهش، با استفاده از دادههای آماری و «مدل هلدرن» به تحلیل پراکندهرویی شهر بابل و سایر تغییرات فضایی آن پرداخته شده است. برای تحلیل داده و اطلاعات این پژوهش، از آمار توصیفی استفاده شده است. بر اساس نتایج این پژوهش، مساحت شهر بابل از سال 1335 تا 1395 بهصورت مستمر افزایش یافته است. براساس نتایج مدل هلدرن، 74 درصد افزایش وسعت این شهر در این دوره از رشد جمعیت و 26 درصد آن از پراکندرویی ناشی شده است. این روند موجب کاهش تراکم ناخالص جمعیت و افزایش سرانه ناخالص زمین شهری و در نتیجه گسترش افقی و بیرویه این شهر شده است. پراکندهرویی این شهر موجب شکلگیری شهرکهای مسکونی، سکونتگاههای غیررسمی، و ادغام روستاهای پیرامون در آن شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پراکنده رویی؛ تغییرات روستایی؛ تغییرات فضایی؛ شهر بابل؛ گسترش | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,594 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 836 |
||