جغرافیای تاریخی حلوان | ||
| پژوهش در تاریخ | ||
| مقاله 1، دوره 1، شماره 1، زمستان 1389، صفحه 1-18 اصل مقاله (665.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| صباح قنبری1؛ صباح خسروی زاده2 | ||
| 1دانشگاه تهران | ||
| 2گروه تاریخ دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| حلوان نام یکی از شهرهای مهم ایران از اوایل دوره ساسانی تا اواخر عصر ایلخانی است. جغرافی نویسان قدیم این شهر را در اقلیم چهارم ، در آخرین حد جبال و به عنوان دروازهی عراق توصیف کرده اند. حلوان در مسیر شاهراه اصلی خراسان- بغداد قرار داشت. در دوره ساسانی علاوه بر موقعیت تجاری و کشاورزی ممتاز از مراکز نظامی نیز به شمار می آمد. این شهر حیات تمدنی خود را بعد از وقفه ای نه چندان طولانی بر اثر حملات مسلمانان، دوباره از سر گرفت و اهمیت خود را باز یافت. علاوه بر لشکرکشی های فاتحان و آشوب های محلی، سوانح طبیعی از جمله زلزله و بیماری همواره حیات شهر را به مخاطره می انداخت تا اینکه جغرافینویسان در اواسط سده هشتم آن را شهری متروک توصیف می کنند. پژوهش کنونی می کوشد تا به گونه ای گذرا با طرح مواردی همچون سوانح طبیعی، موقعیت جغرافیایی، بررسی جمعیتی و قومی تاریخ این شهر را بررسی کند و بفهمد چرا این شهر زمانی آبادان و زمانی دیگر ویران شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حلوان؛ جغرافیای تاریخی؛ موقعیت جغرافیایی؛ جغرافیا نویسان؛ زلزله؛ لشکرکشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 567 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,318 |
||