تقریر انسانشناسانه اعتباریات بر اساس ماجرای هبوط انسان از منظر علامه طباطبایی | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| مقاله 4، دوره 52، شماره 1، تیر 1398، صفحه 57-74 اصل مقاله (232.07 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2019.262778.523045 | ||
| نویسندگان | ||
| ابراهیم راستیان1؛ محمد بیدهندی* 2؛ فروغ السادات رحیم پور3 | ||
| 1دانشجوی دکتری رشته حکمت متعالیه دانشگاه اصفهان | ||
| 2دانشیار فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه اصفهان | ||
| 3دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| هبوط انسان ماجرای یک شخص خاص نیست که در تاریخ رخ داده است، بلکه فرایند ورود انسان به حیات دنیایی است. علامه طباطبایی با تبیین تمایز ماجرای هبوط و خلقت ارضی انسان و بیان چیستی و علل هبوط انسان به دنیا، منشأ و مراحل شکلگیری اعتباریات انسانی را تقریر میکند. محوریترین سؤال این مقاله پیرامون نسبت هبوط انسان با اعتباریات است که از منظر علامه طباطبایی، حقیقت هبوط به معنای ورود به عالم اعتباریات است؛ اعتباریاتی که نقش اساسی در شکلگیری اجتماع و همچنین نقش انکارناپذیری در رشد و تعالی انسانها دارد. براساس ماجرای هبوط که همان توجه انسان به کثرت و غفلت از وحدت است، پندار استقلالی انسان و به تبع آن، توجه به بدن و نیازهای حیوانی شکل میگیرد و ذیل توجه به نیازهای دنیایی و احکام هستیشناسانۀ آن، اعتباریات متحقق میشود. در نهایت، پس از توبه، انسان در فرایند هبوطی قرار میگیرد که همراه با تشریع اعتبارات دینی و جدا شدن راه سعادت از راه شقاوت برای انسان است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعتباریات؛ انسانشناسی؛ علامه طباطبایی؛ هبوط | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,118 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 754 |
||