تبیین علم بلامعلوم خداوند در سایۀ کشف انسان از استحالۀ اجتماع نقیضین براساس نظر میرزا مهدی اصفهانی | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| مقاله 5، دوره 52، شماره 1، تیر 1398، صفحه 75-90 اصل مقاله (466.78 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2019.250053.522998 | ||
| نویسنده | ||
| رضا رهنما* | ||
| دانش آموخته دکتری فلسفه اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| استحالۀ اجتماع نقیضین یکی از پایهایترین بدیهیات اولیه به شمار میرود. میرزا مهدی اصفهانی با نگاهی متفاوت به بداهت این قضیه، به تبیین علم بلامعلوم در دایرۀ علم انسان پرداخته و معتقد است میتوان از علمی سخن گفت که معلوم آن هیچ نوع تحققی در هیچ موطنی ندارد. او با تکیه بر این علم و آیه قرار دادن آن، علم خدای متعال پیش و پس از خلقت را علمی تفصیلی و بدون معیت معلومات میداند. در نتیجه، ذات پروردگار را از هر گونه تقرر معلومات به هر نحوۀ ممکن اعم از اجمالی و تفصیلی، تنزیه میکند. بر این اساس میتوان گفت نظریۀ علم بلامعلوم میرزا مهدی اصفهانی در صورتی که چالشهای پیش روی خود را بهدرستی حل نماید، رقیبی برای نظریۀ ثابتات ازلی معتزله، اعیان ثابته عارفان و نیز نظریۀ علم اجمالی در عین کشف تفصیلی ملاصدرا است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصل امتناع تناقض؛ علم خدا؛ مکتب تفکیک؛ میرزا مهدی اصفهانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,671 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 685 |
||