بررسی اقدامات تلافیجویانه علیه اموال فرهنگی در حقوق بینالملل بشردوستانه | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 14، دوره 49، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 1249-1265 اصل مقاله (325.26 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2018.259898.1761 | ||
| نویسندگان | ||
| مهتاب دقیق1؛ سید حسام الدین لسانی* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم، قم | ||
| 2استادیار، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه(س) قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| از آنجا که اموال فرهنگی ملتها، میراث تجدیدناپذیر کل بشریت محسوب میشوند، لزوم رعایت اصل تفکیک بین اهداف نظامی و غیرنظامی و منع انجام اقدامات تلافیجویانه[1] علیه اموال غیرنظامی بهطور عام و اموال فرهنگی بهطور خاص در خلال مخاصمات مسلحانه اجتنابناپذیر است. از جمله مهمترین اسناد قراردادی و عرفی بینالمللی در خصوص منع تلافیجویی علیه اموال فرهنگی در مخاصمات مسلحانه، میتوان به بند 4 مادۀ 4 کنوانسیون 1954 لاهه، بند 3 مادۀ 53 پروتکل اول الحاقی در 1977و قاعدۀ 147 مجموعه قواعد عرفی حقوق بینالملل بشردوستانه (2005) اشاره کرد. با وجود اسناد مذکور، کماکان شاهد انجام تلافیجویی از سوی طرفین متخاصم و تخریب اموال فرهنگی ملتها هستیم؛ نمونۀ این مدعا حملات تلافیجویانه عراق در جنگ تحمیلی علیه اموال فرهنگی ایران و انجام این اقدامات در شهر باستانی دوبروونیک[2] در خلال جنگهای یوگسلاوی است. نتایج پژوهش حاضر، بر ضعف ساختاری قواعد موجود و لزوم تمرکز بر ضمانت اجرای اسناد مذکور تأیید مینماد. 3. Reprisals 4. Dubrovnik | ||
| کلیدواژهها | ||
| اقدامات تلافیجویانه؛ اموال فرهنگی؛ پروتکل اول الحاقی 1977؛ کنوانسیون 1954 لاهه؛ مخاصمات مسلحانه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,405 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 890 |
||