اثر تمرین اینتروال شدید بر بیان ژنهای TRAF6 و MuRF1 در عضلۀ بازکنندۀ طویل انگشتان پای موشهای پیر | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 7، دوره 11، شماره 2، تابستان 1398، صفحه 225-237 اصل مقاله (857.93 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2019.262132.1297 | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالرضا کاظمی* 1؛ سلامان بربط2 | ||
| 1دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولیعصر (عج)، رفسنجان، ایران | ||
| 2کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از سازوکارهای دخیل در آتروفی عضلانی مسیر TRAF6/MuRF1 است که ممکن است تجزیۀ عضلانی را افزایش دهد. ازاینرو هدف پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین HIIT بر بیان ژنهای TRAF6 و MuRF1 عضلۀ بازکنندۀ طویل انگشتان پای ((EDL موشهای پیر C57bl/6 بود. بدینمنظور، 28 سر موش C57bl/6 پیر (14=n) و بالغ (14=n) هر گروه در 2 گروه تمرین (7=n) و کنترل (7=n) قرار گرفتند که گروههای تمرین بعد از یک هفته آشناسازی در برنامۀ 4 هفته HIIT شرکت کردند و 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی قربانی و عضلۀ EDL استخراج و بهوسیلۀ روش Real-time Pcr بیان ژنها اندازهگیری شد. در مقایسۀ گروههای پیر و بالغ، عامل پیری اثر معناداری بر بیان ژنهای TRAF6 و MuRF1 دارد (بهترتیب 005/0=P و 004/0=P)، همچنین تمرین ورزشی بهطور چشمگیری بیان این دو را تحت تأثیر قرار میدهد (0001/0=P). همچنین یافتهها نشان میدهد که پیری اثر معناداری بر وزن نسبی عضله EDL داشته است، بهطوریکه اختلاف معناداری بین گروههای بالغ و پیر کنترل (032/0=P) مشاهده شد، ولی این مقدار به لحاظ آماری در هر دو گروههای بالغ (117/0=P) و پیر (321/0=P) معنادار نبود. بنابراین، بالا رفتن سن همراه با افزایش بیان ژنهای TRAF6 و MuRF1 است که احتمالاً در تغییرات تودۀ عضلانی همراه با افزایش سن درگیرند و با توجه به اینکه تمرینات با شدت بالا بیان این ژنها را کاهش میدهد، این تمرینات میتوانند در دوران سالمندی بهمنظور حفظ تودۀ عضلانی استفاده شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پیری؛ تمرین تناوبی شدید؛ تودۀ عضلانی؛ TRAF6 و MuRF1 | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,003 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 745 |
||