تأثیر یک دوره برنامۀ تمرین تناوبی شدید بر بیان ژنهای GLUT-1 و PDK1 ریۀ موشهای صحرایی | ||
| نشریه علوم زیستی ورزشی | ||
| مقاله 8، دوره 11، شماره 3، پاییز 1398، صفحه 343-352 اصل مقاله (702.71 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsb.2019.248727.1231 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین برنجیان تبریزی* 1؛ شادمهر میردار2؛ محمد مهدی مغنی باشی3؛ زربخت انصاری پیرسرایی4 | ||
| 1استادیار، دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران | ||
| 2استاد، دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| 3استادیار، گروه ژنتیک، دانشکدۀ پزشکی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران | ||
| 4دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران | ||
| چکیده | ||
| گلوکز، سوبسترای اصلی بافت ریه در شرایط فیزیولوژیک است، با این حال بررسی انتقال گلوکز در بافت ریه هنگام تمرین موضوعی است که کمتر مطالعه و بررسی شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید بر بیان GLUT-1 و PDK1 در سطح mRNA بافت ریه است. چهارده سر رت نر نژاد ویستار (سن 4 هفته، 9±68 گرم) بهصورت تصادفی و مساوی به دو گروه تمرین و کنترل تقسیم شدند. برنامۀ تمرین شامل 9 هفته تمرین تناوبی شدید بود که با سرعت 25 متر بر دقیقه شروع شد و با سرعت 70 متر بر دقیقه به پایان رسید. پس از نمونهبرداری بافتی، با استخراج RNA و سنتز cDNA با استفاده از تکنیک Real time RT-PCR بیان ژنها بررسی شد. 9 هفته تمرین موجب کاهش بیان GLUT-1 در مقایسه با گروه کنترل شد که این تغییر معنادار نبود. همچنین متعاقب برنامۀ تمرینی بیان PDK1 افزایش یافت و تفاوت معناداری را با گروه کنترل 9 هفته نشان داد (05/0 P≤). با توجه به نتایج پژوهش این احتمال وجود دارد که هنگام تمرین سوبستراهای دیگری غیر از گلوکز درگیر فرایند سوختوسازی بافت ریه شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بافت ریه؛ بیان ژن؛ تمرین تناوبی شدید؛ گلوکز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 705 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 523 |
||