گاهنگاری آثار روایی صادق هدایت بر پایهی «تاریخ تحولات بشر» | ||
| پژوهش ادبیات معاصر جهان | ||
| مقاله 15، دوره 24، شماره 2، بهمن 1398، صفحه 639-656 اصل مقاله (244.33 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jor.2019.229182.1506 | ||
| نویسندگان | ||
| سیامک نادری* 1؛ کاووس حسنلی2 | ||
| 1باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران | ||
| 2استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| علاقة صادق هدایت به درنگ در تاریخ و فرهنگ بشری در بسیاری از گفتهها و نوشتههای او بازتاب یافته است. از همین رو در بیشتر آثارش بهگونهای آشکار یا پنهان، میتوان سایهای از تاریخ زندگانی انسان را یافت. هدایت دستکم به دو دلیل به زمانبندی و توجه به ادوار تاریخی در داستانهایش گرایش دارد: نخست به دلیل میل شخصیاش به مطالعات باستانگرایانه، و دوم، تحت تأثیر شرایط زمانی که بازار رمانهای تاریخی را در ایران گرم کرده بود. در مقالة پیش رو نشانههای تاریخی در یک اثر بررسی نشده، بلکه برای نخستین بار، نشانههای یک مسیر ممتد از مراحل گوناگون حیات بشری در شانزده اثر هدایت بازشناسی شده است. بر پایة این واکاوی، «افسانة آفرینش»، «پدران آدم»، «نمک ترکی»، «تاریکخانه»، «بوف کور»، «آفرینگان»، «آتشپرست»، «تخت ابونصر»، «پروین دختر ساسانی»، «آخرین لبخند»، «مازیار»، «سایة مغول»، «توپمرواری»، «حاجی آقا»، «فردا» و «س. گ. ل. ل» بررسی شده که هر یک به بخشی از مراحل پیشگفته اشاره دارند؛ و در مجموع خط ممتدی را از ابتدای تاریخ بشر تا انتهای آن ترسیم میکنند. اگر چنین انگارهای پذیرفته شود، بر پایة آن میتوان از نظمی تسلسلیافته در آثار داستانی صادق هدایت سخن گفت که رویکردی تاریخمدار را دنبال میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باستانگرایی؛ داستان؛ صادق هدایت؛ ادبیات داستانی؛ فرهنگشناسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,128 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 815 |
||