درآمدی بر تاریخ تعلیم و تربیت مغرب عربی با تأکید بر آرای عابد الجابری | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| مقاله 1، دوره 52، شماره 1، شهریور 1398، صفحه 7-26 اصل مقاله (845.81 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2019.275585.653975 | ||
| نویسندگان | ||
| ولی اله برزگر کلیشمی* 1؛ نعیم شرافت2 | ||
| 1استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشکده علوم و تحقیقات اسلامی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) | ||
| 2دانشجوی دکتری گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشکده علوم و تحقیقات اسلامی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) | ||
| چکیده | ||
| با گذشت بیش از دو قرن از ورود مدرنیته و آثار آن به جوامع اسلامی و استقرار تعلیم و تربیت نوین غربی، همچنان نظام آموزش و پرورش جامع، کامل، روشمند و مبتنی بر مبانی و فلسفه تعلیم و تربیت و دارای چشماندازی روشن در این کشورها دیده نمیشود. محمد عابد الجابری متفکر مراکشی، با تقسیم دورههای آموزشی کشور مغرب به سه دورۀ پیش از استعمار، استعمار و پس از استعمار، نقدهایی بر سیاستهای آموزشی هر سه دوره وارد کرده است. نقد او متوجه سیاستهای آموزشی پسا استعماری مغرب بر اساس چهار رکن اساسی است: تعمیم (آموزش همگانی)، توحید (یکسانسازی)، تعریب (عربیسازی) و المغربه (مغربیسازی). رویکرد جابری در تعلیم و تربیت، برگرفته از نظریه پداگوژی اجتماعی امیل دورکیم است که نوعی رابطه دیالکتیک میان جامعه و آموزش برقرار میکند. به نظر جابری، به جای مدرنسازی تودههای اجتماعی میبایست، آموزشها و مهارتها را متناسب با اقتضائات و شرایط بومی تعریف کرد. هدف اصلی این پژوهش، بیان دیدگاههای جابری و تبیین آن در حوزه تعلیم و تربیت مدرن است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| محمد عابد الجابری؛ تعلیم و تربیت اسلامی؛ تعلیم و تربیت مدرن؛ مغرب عربی؛ پداگوژی اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 793 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,000 |
||