بایستههای برنامهریزی توسعه با توجه به تجارب کشورهای منتخب: با تأکید بر مادۀ 150 قانون برنامۀ پنجم توسعه | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 11، دوره 49، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 1101-1120 اصل مقاله (253.48 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2020.242145.1007138 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید عطار* 1؛ احمد مرکز مالمیری2 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق و علوم سیاسی دانشگاه یزد | ||
| 2استادیار مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی | ||
| چکیده | ||
| با اینکه ایران 8 سال زودتر از ژاپن، 14 سال زودتر از کرۀ جنوبی و 5 سال زودتر از چین تدوین قانون برنامه برای توسعۀ ملی را آغاز کرده، برخی از مهمترین اهداف توسعۀ ملی همچنان محقق نشدهاند. پژوهش حاضر تلاش دارد ابتدا بهشکلی مختصر، به محتواپژوهی برنامههای توسعه در سه کشور ژاپن، کرۀ جنوبی و چین بپردازد تا نشان دهد که رویکرد اصلی برنامههای توسعه در این کشورها چه بوده است. این سطح از تحلیل، با نشان دادن محورهای اصلی برنامهنویسی موفق برای توسعه، به فهم گام دوم تحلیل، یعنی محتواپژوهی موردی قانون برنامۀ پنجم توسعه کمک میکند. در گام دوم، مادۀ 150 «قانون برنامۀ پنجسالۀ پنجم توسعه» بهعنوان یکی از مهمترین مواد برنامۀ توسعۀ پنجم، تحلیل و آسیبشناسی شده است. برای آسیبشناسی نظاممند، ضمن ردیابی احکام مندرج در مادۀ 150 قانون برنامۀ پنجم در قانون برنامۀ ششم، این مادۀ قانونی با موارد مشابه در برنامههای توسعۀ برخی از کشورهای موفق مانند ژاپن، کرۀ جنوبی و چین مقایسه و تلاش شده به برخی پیشنهادهای کاربردی اشاره شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیبشناسی؛ چین؛ ژاپن؛ قانون برنامۀ پنجم توسعۀ ایران؛ کرۀ جنوبی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 827 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 570 |
||