روششناسی تفسیری ابنبرّجان در «تنبیهالأفهام» | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| مقاله 8، دوره 52، شماره 1، فروردین 1398، صفحه 155-173 اصل مقاله (295.47 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2020.286610.669355 | ||
| نویسنده | ||
| حامد نظرپور* | ||
| استادیار ادیان و عرفان، گروه معارف اسلامی، دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| یکی از تفاسیر مهم غرب اسلامی، تنبیهالأفهام الی تدبّرالکتابالحکیم و تعرّفالآیات و النبأالعظیم نوشتۀ ابنبرّجان، عارف و مفسر اندلسی در سدۀ ششم هجری است. هدف این مقاله، روششناسی تفسیری ابنبرّجان در این تفسیر است. این پژوهش به روش اسنادی، توصیفی ـ تحلیلی و با توجه به مباحث روششناسیِ تفسیر قرآن انجام شده است. یافتهها نشان میدهد تفسیر قرآن از دیدگاه ابنبرّجان، کشف معانی ظاهری و باطنی آیات است و لازمۀ این کشف، رشد معنوی و تهذیب نفس مفسر است. تنبیهالأفهام، یک تفسیر ترتیبیِ ناپیوسته و اجتهادی است که از روشهای قرآن به قرآن و مأثور استفاده میکند و دارای گرایشهای عرفانی و کلامیِ اشعری است. ابنبرّجان در تنبیهالأفهام به انواع قرینههای فهم آیات، قرائن پیوستۀ لفظی و غیرلفظی و ناپیوسته، توجه دارد. او در توضیح معنای آیات، از جوامع حدیثی اهلسنت استفاده، نظر سایر مفسران را نقل و نقد و آیاتی از کتابهای عهدین را گزارش می کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابنبرّجان؛ تفسیر قرآن؛ تنبیهالأفهام؛ روش تفسیری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 753 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 535 |
||