صلاحیت دیوان بینالمللی دادگستری در صدور قرار موقت با نگاه موردی بر قضیة اوکراین علیه فدراسیون روسیه سال 2017 | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 12، دوره 50، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 1505-1524 اصل مقاله (507.04 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2019.257288.1733 | ||
| نویسندگان | ||
| سید باقر میرعباسی1؛ امیر فامیل زوار جلالی* 2 | ||
| 1استاد گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| طولانی شدن دورة زمانی میان اقامة دعوا نزد دیوان بینالمللی دادگستری و صدور حکم نهایی، احتمال تضییع حقوق و منافع خواهان را مطرح میکند. ازاینرو به موجب مادة 41 اساسنامة دیوان بینالمللی دادگستری، این نهاد اجازه دارد مبادرت به صدور قرار موقت کند. با عنایت به اینکه قرار موقت معمولاً در همان اوایل جریان رسیدگی از سوی طرفین درخواست میشود و با بذل توجه به اصل عدم صلاحیت دادگاههای بینالمللی مگر در صورت ابراز رضایت طرفین دعوا، صدور قرار موقت در مرحلهای که دیوان هنوز صلاحیت خود را احراز نکرده، قابل بحث و تأمل است. بنابراین سؤال اصلی این است که دیوان در چه شرایطی صلاحیت خود را در این مرحله احراز و اقدام به صدور قرار موقت میکند. بررسی قوانین و رویة مربوط به دیوان و همچنین رویکرد اتخاذی دیوان در قضیة اوکراین علیه روسیه در خصوص اجرای کنوانسیونهای سرکوب تأمین مالی تروریسم و رفع کلیة اشکال تبعیض نژادی، حکایت از این دارد که صرف صلاحیت علیالظاهر برای صدور قرار موقت کفایت میکند، اما در زمینة شرایط مورد نیاز برای صدور این قرار، دیوان ضابطه و سختگیری خاص خود را اعمال خواهد کرد. بررسی مفهوم صلاحیت علیالظاهر و شرایط صدور قرار موقت از اهداف مقالة حاضر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شبهجزیرة کریمه؛ صلاحیت علیالظاهر؛ قرار موقت؛ کنوانسیون سرکوب تأمین مالی تروریسم؛ کنوانسیون رفع کلیة اشکال تبعیض نژادی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,528 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,248 |
||