گزینش بهکمک نشانگر SNP بهمنظور بهنژادی صفت شیرینی میوه در طالبی | ||
| علوم باغبانی ایران | ||
| دوره 51، شماره 1، بهار 1399، صفحه 165-176 اصل مقاله (1.15 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijhs.2019.268815.1534 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه رمضانی1؛ حسین رامشینی* 2؛ محمود لطفی2؛ محمد مهدی مرتضویان2؛ صفدر پورممبینی3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد، پردیس ابوریحان دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار، پردیس ابوریحان دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3دانشجوی دکتری، پردیس ابوریحان دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| این تحقیق باهدف بهنژادی صفت شیرینی میوه در طالبی رقم ساوه انجام شد. برای این منظور تلاقی بین رقم ساوه با رقم گالیا انجام شد و نسل F2 تشکیل شد. برای اندازهگیری شیرینی میوه طالبی در نسل والدین و نسل F2 از دستگاه رفراکتومتر استفاده شد. در نسل F2 42 گیاه از 2100 گیاه انتخاب و ارزیابی شد. همچنین سه نشانگر SNP مرتبط با شیرینی میوه در جمعیت F2با روش HRM با کمک دستگاه ریل تایم پیسیآر تعیین ژنوتیپ گردید. از بین سه نشانگر SNP یکی از آنها (SlE1) بین والدین چندشکلی نشان داد و رقم گالیا و ساوه بهترتیب دارای ژنوتیپ A1A1 و A2A2 بودند. پس از تعیین ژنوتیپ بهترتیب 13، 23 و 6 گیاه برای سه ژنوتیپ A1A1، A1A2 و A2A2 بهدست آمد. تجزیه واریانس طرح کاملاً تصادفی نامتعادل نشان داد این سه گروه از نظر میزان قند، تفاوت معنیداری داشتند. میانگین میزان قند در واحد بریکس (%) برای سه ژنوتیپ A1A1، A1A2 و A2A2 بهترتیب 75/11، 85/10 و 68/6 بهدست آمد. مقایسه میانگین با روش دانکن نشان داد تفاوت این میانگینها در سطح احتمال 01/0 p< معنیدار بود. این نتایج نشان میدهد نشانگر SlE1-HRM بهخوبی میتواند گیاهانی را گزینش کند که میزان قند آنها نسبت به والد ساوه بیشتر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| روش HRM؛ ریل تایم پیسیآر؛ ساوه؛ گالیا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 737 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 565 |
||