باستانشناسی و تاریخ: تصویر زنان در نگارههای مکتب تبریز و متون دوره صفوی | ||
| زن در فرهنگ و هنر | ||
| مقاله 6، دوره 12، شماره 2، تابستان 1399، صفحه 267-287 اصل مقاله (1.22 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwica.2020.300890.1418 | ||
| نویسندگان | ||
| مهتاب دادخواه* 1؛ کریم حاجی زاده2؛ بهروز افخمی2؛ حبیب شهبازی شیران3 | ||
| 1دانشجوی دکتری باستان شناسی دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 2دانشیار گروه باستان شناسی دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| 3استادیار گروه باستان شناسی دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| چکیده | ||
| متون تاریخی به جهت روایتگریهای مردانه از فرمانروایان و بزرگان دورههای تاریخی، اغلب کمتر از مردمان عادی، بهویژه زنان، گفتهاند. درواقع،زنان با اینکه نیمی از جامعة بشری و تربیتدهندة مردان و نسل آینده هستند و در ادوار تاریخی نیز تأثیر انکارناپذیری در روابط اجتماعی، حفظ و تداوم سنتها، رسوم و حتی بازیهای سیاسی داشتهاند، در بیشتر مواقع به دلایل فرهنگی کمتر سخنی از حضور آنان در اجتماع به میان آمده یا زیر سایة مردان تعریف شدهاند. بنابراین، برای روشن کردن موضوع و پاسخ به خلأها و پرسشهای موجود روشهای باستانشناختی و مطالعة مواد فرهنگی بسیار ارزشمند و کارگشاست، زیرا باستانشناسی همواره با استفاده از مواد فرهنگی به بازسازی جوامع، فرهنگ و نقشهای انسان میپردازد. مقالة پیش رو نگارههای مکتب تبریز را بهعنوان شواهد مادی دورة صفوی بررسی کرده است و تلاش میکند تصویری را که در متون دورة صفوی از زنان ارائه میشود با تصاویر باقیمانده از آنان در نگارههای مکتب تبریز مقایسه کند و تناقضها و شباهتهای بین آن دو را به بحث بگذارد. در اینجا مطالعة نگارههای شاهنامة شاه تهماسب، خمسة نظامی و هفتاورنگ جامی نشان داد که زنان در دورة صفوی دستِکم در دوران همزمان با مکتب تبریز برخلاف متون تاریخیِ آن دوره نقش پررنگ و فعالتری در جامعه داشتهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دورة صفوی؛ زنان؛ مکتب تبریز؛ نگارگری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,090 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 920 |
||