طرح نظریۀ تعهدات ایقاعی در حقوق ایران با مطالعۀ تطبیقی در حقوق فرانسه | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| دوره 50، شماره 3، پاییز 1399، صفحه 627-645 اصل مقاله (666.47 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2020.279371.1007199 | ||
| نویسنده | ||
| علیرضا یزدانیان* | ||
| دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدة علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| در فقه و حقوق ایران و فرانسه ایقاع، پدیدۀ غریبی نیست و دو واژۀ عقد و ایقاع در کنار هم نشان از ریشههای عمیق این دو نهاد دارد. اما آنچه در فرانسه، نظر دکترین را از قرن نوزدهم به خود جلب کرده، نقش آن در ایجاد تعهدات است. بهعبارتی هر ایقاع آثاری دارد، اما در اینکه آیا ایقاع میتواند تعهد ایجاد کند و منبع تعهد باشد، تردید وجود داشت. در سال 2016 با اصلاحات قانون مدنی فرانسه، اولاً عنوانی به نام منابع تعهدات مطرح شده و ثانیاً تدوین ایقاع در قسمت منابع تعهدات در کنار عقد و مسئولیت مدنی و به عنوان یکی از اعمال حقوقی در کنار وقایع حقوقی، نویدبخش طرح ایقاع بهعنوان یکی از منابع یکطرفه برای ایجاد تعهدات دوطرفه است که دستاورد نوینی در حقوق تعهدات بهشمار میرود. در حقوق ایران ایقاع موجد تعهد بهعنوان یک نظریۀ کلی مطرح نشده، اما مصادیقی در قانون مدنی هست که بهنظر میرسد میتوان وجود آنها را بهعنوان مصادیقی برای پذیرش نظریۀ تعهدات ایقاعی هرچند بهصورت استثنایی مطرح کرد. مطالعۀ حقوق فرانسه بهعنوان یکی از نظامهای حقوقی نوین در طرح نظریۀ کلی ایقاع بهعنوان منبع تعهد، میتواند در این زمینه راهگشا برای طرح نظریۀ کلی در حقوق ایران باشد که در این مقاله به شیوۀ تطبیقی انجام خواهد گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایقاع؛ تعهد؛ فرانسه؛ قرارداد؛ منبع | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,711 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,984 |
||