تبیین علل ناکارامدی آسهآن در بحران روهینگیا | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| دوره 50، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 1189-1210 اصل مقاله (289.14 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2020.270338.1007342 | ||
| نویسنده | ||
| نوذر شفیعی* | ||
| دانشیار دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| اگرچه قومیت روهینگیا در میانمار از گذشتههای دور در معرض تهدیدها و آسیبهای ناسیونالیسم برمهای و نیز بودیسم افراطی در میانمار بودهاند، از سال 2012 تا 2018 موج جدیدی از خشونتها علیه این قومیت مسلمان حادث شد که در نتیجة آن نزدیک به یک میلیون نفر آواره و کشته شدند. انتظار میرفت اتحادیة ملل جنوب شرق آسیا (آسهآن) بهعنوان مهمترین نهاد منطقهای در آسیای جنوب شرقی به این نسلکشی واکنش مناسب نشان دهد، اما این اتفاق حادث نشد. ازاینرو این پرسش مطرح میشود که اولاً واکنش آسهآن به نسلکشی در میانمار چه بوده و ثانیاً چه عواملی در چگونگی عکسالعمل این اتحادیه مؤثر بوده است؟ فرضیة مقاله که به روش توصیفی- تحلیلی بررسی شده، آن است که عدم تجانس فرهنگی- اجتماعی و نامتشابه بودن ساختار سیاسی کشورهای عضو مهمترین علل واکنش ضعیف آسهآن به نسلکشی علیه قومیت روهینگیا بوده است. یافتهها نشان داد عدم انسجام فرهنگی و اجتماعی و نیز نامتشابه بودن ساختارهای سیاسی میتواند در ناکارامدی منطقهگراییها مؤثر باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اتحادیة ملل جنوب شرق آسیا؛ آسهآن؛ قومیت روهینگیا؛ نسلکشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 916 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 530 |
||