نقش آلمان در مدیریت بحران آب آسیای مرکزی | ||
| مطالعات اوراسیای مرکزی | ||
| دوره 13، شماره 2، مهر 1399، صفحه 569-593 اصل مقاله (669.8 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcep.2020.294063.449884 | ||
| نویسندگان | ||
| خسرو کارخیران خوزانی1؛ سعید وثوقی* 2؛ شهروز ابراهیمی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشگاه اصفهان | ||
| 2دانشیار روابط بینالملل، دانشکدۀ اقتصاد و علوم اداری، دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| آسیای مرکزی پس از حدود یک قرن انزوا دوباره نهتنها بهدلیل وجود منابع انرژی، بلکه بهدلیل اهمیت نبود مدیریت منابع آب در حوزۀ منازعات بینالمللی قرار گرفته است. بحران کمبود آب که ناشی از سیاستهای غلط دوران استعمار تزاریسم و سپس دوران شوروی است از بحرانهای شناختهشده در منطقۀ آسیای مرکزی است که این منطقه را در درازمدت و حتی میانمدت میتواند با خطر درگیریهای خونین روبهرو سازد. در این میان بر اهمیت مدیریت منابع آب همواره از سوی آلمان از بدو استقلال کشورهای این منطقه تأکید شده است؛ بهطوری که مدیریت پایدار منطقهای منابع آب و قراردادن آن در هستۀ مرکزی همکاریهای آلمان با کشورهای آسیای مرکزی، نشان از اهمیت این موضوع در سیاست خارجی آلمان در این منطقه دارد. از اینرو، در این نوشتار با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از چارچوب نظری نهادگرایی نولیبرال، بهدنبال پاسخ این پرسش هستیم که آلمان چه اقدامهایی برای مدیریت پایدار منابع آب در منطقۀ آسیای مرکزی انجام داده است؟ نتایج این نوشتار نشان میدهد که آلمان با وجود موانعی همچون نبود اطمینان متقابل میان دولتهای حاکم، برتریطلبی برخی از کشورهای آسیای مرکزی، پایینبودن سطح همکاری میان پنج کشور منطقه در حوزۀ مدیریت منابع آب و همچنین مجموعهای از مشکلات ساختاری، توانسته است بهوسیلۀ همکاریهای چندجانبه میان نهادها و مراکز علمی، فنی و دانشگاهی و همچنین کمک به کشورهای آسیای مرکزی در حوزههای پیشگیری و کنترل بحرانهای آبی، اقدامهای مهم و درخور توجهی انجام دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آسیای مرکزی؛ آلمان؛ مدیریت منابع آب؛ نهادگرایی نولیبرال؛ همگرایی و همکاری منطقهای | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,336 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 742 |
||