«امنیت حقوقی» در حقوق بینالملل؛ مفهوم و جایگاه | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 12، دوره 51، شماره 2، تابستان 1400، صفحه 661-673 اصل مقاله (328.96 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2019.272964.1898 | ||
| نویسندگان | ||
| سید فضل الله موسوی* 1؛ سیدحسین موسوی فر2 | ||
| 1گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2فارغ التحصیل ددکتری حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| امنیت حقوقی، مقولهای بسیار مهم در یک نظام حقوقی است. هرچند مسئلۀ «امنیت حقوقی» مفروض یک نظام حقوقی است که دارای جامعۀ منحصربهفرد خویش است، با این حال، تا حد زیادی چالشها و نقدها به وجود «امنیت حقوقی» در حقوق بینالملل شایان توجه است، ولی این مسئله مانع از این نیست که «امنیت حقوقی» در بعد قاعدهای و بعد ساختاری در این نظام مفقود باشد. فرضیۀ حاکم در این مقاله مفروض انگاشتن جامعۀ مشترکات بینالمللی و اثبات «امنیت حقوقی» نسبی ملهم از آن در بعد ماهوی و ساختاری است. در این مقاله ابتدا به جستوجو و تبیین واژۀ معادل و مناسب پرداخته و سپس به فهم آن در نظام حقوقی بینالمللی و ماهیت تابعان و ساختارها و مسئلۀ مهم جامعۀ مشترکات بینالمللی میپردازیم و در نهایت به این نتیجه میرسیم که وجود منشور ملل متحد، اساسنامۀ دیوان بینالمللی کیفری و نقش تفسیری دیوان بینالمللی دادگستری نشانۀ وجود «امنیت حقوقی» نسبی در حوزۀ ماهوی و قهرا، ساختاری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امنیت حقوقی؛ امنیت قواعد؛ امنیت ساختاری؛ امنیت نسبی جامعۀ مشترکات بینالمللی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,782 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,233 |
||