چشمانداز آیندة کنوانسیون سنگاپور در مورد میانجیگری در منطقة آسیا | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 51، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 1645-1667 اصل مقاله (631.36 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2020.294083.2274 | ||
| نویسنده | ||
| حوریه حسینی اکبرنژاد* | ||
| استادیار، دانشکدة حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در 26 ژوئن 2018، کمیسیون حقوق تجارت بینالملل سازمان ملل متحد، پیشنویس کنوانسیون موافقتنامههای بینالمللی حلوفصل از طریق میانجیگری (کنوانسیون سنگاپور) را تصویب کرد. هدف کنوانسیون سنگاپور، ترویج و ترغیب میانجیگری بینالمللی است، به همان ترتیبی که کنوانسیون نیویورک، شناسایی و اجرای آرای داوری بینالمللی را تسهیل و تقویت میکند. سازوکار طراحیشده در این معاهده، مبتنی بر موازین و اقدامات ملی است و دولتهای عضو را متعهد میکند که اجرای موافقتنامههای بینالمللی میانجیگری را به این ترتیب تضمین کنند. کنوانسیون سنگاپور، از ظرفیت بالقوه مطلوبی برای حل اختلافات فرامرزی تجاری در منطقة آسیا برخوردار است، جایی که میانجیگری در آن بهمنزلة شیوهای ارزشمند برای حل اختلافات مورد پذیرش است و منطبق با ارزشها و فرهنگ آسیایی است و بر همین اساس، پیشبینی میشود با استقبال دولتهای آسیایی برای عضویت مواجه خواهد شد و آیندهای روشن برای این شیوة حلوفصل اختلافات در این منطقه مورد انتظار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اختلافات تجاری؛ حلوفصل؛ کنوانسیون سنگاپور؛ میانجیگری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,315 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 985 |
||