تحلیل باستان شناختی سنگهای تراشخورده در قبرستانهای منطقه هرسین، استان کرمانشاه | ||
| مطالعات باستان شناسی | ||
| مقاله 8، دوره 13، شماره 2 - شماره پیاپی 26، تابستان 1400، صفحه 149-173 اصل مقاله (2.27 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jarcs.2020.293332.142811 | ||
| نویسندگان | ||
| محمداقبال چهری* 1؛ صفورا سبزیان پور2 | ||
| 1استادیار گروه تاریخ و باستان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران. | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد باستان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| بر اساس مطالعات باستان شناسی، درشهرستان هرسین تعدادی قبرستان وجود دارند که برسطح آن نقوش سنگی و سنگ های تراش خورده از دوره تاریخی موجود است که اهمیت برخی قبرستان های منطقه را از نظر حجاری سنگی نشان می دهد. سهولت دسترسی به سنگ های آهکی کوههای منطقه در جاهایی چون دامنه کوه بیستون، باعث گردیده تا در دوره ساسانی با سنگ های تراش خورده متعددی مواجه شویم که وفور این سنگ ها را در بناها، پل ها و حتی سنگ قبور برخی قبرستان های منطقه می توان ملاحظه نمود. لذا بر روی برخی از سنگ قبور این قبرستان ها، سنگ هایی تراش خورده با علائم حجار وجود دارند که با مطالعه دقیق آنها، می توان برخی از مسائل باستان شناسی در مورد سنگ تراشی و نقوش برجسته سنگی را روشن ساخت. قبرستان های چهر و قیسوند در غرب هرسین به همراه قبرستان های امامزاده مهدی، عزیزآباد و شمس آباد از جمله محوطه های منطقه است که بر سطح آن، سنگ هایی تراش خورده وجود دارند که تاکنون مطالعه باستان شناسی خاصی در مورد آنها انجام نگرفته است. بامطالعات باستان شناختی نگارندگان مشخص شده است، بر سطح برخی از این قبرستان ها، سنگ قبور ویژه ای چون سنگ های تراش خورده به اشکال متنوع با امضاء حجار، تنه ستون های سنگی به همراه آب پَر متعلق به بنا و ستون سنگی آتشدان از دوره ساسانی به دست آمده است. بنابراین تبدیل آنها به سنگ قبور به عنوان یک کاربری ثانویه بوده است که در دوره اسلامی متأخر صورت گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| "قبرستان های هرسین"؛ "سنگهای تراش خورده"؛ "نقوش سنگی"؛ "سنگ قبور"؛ "ستون" | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,398 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,198 |
||