اتحادیۀ اقتصادی اوراسیایی و منطقهگرایی ایران | ||
| مطالعات اوراسیای مرکزی | ||
| دوره 14، شماره 1، شهریور 1400، صفحه 377-400 اصل مقاله (289.28 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jcep.2021.310374.449954 | ||
| نویسنده | ||
| هادی ویسی* | ||
| دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه پیام نور | ||
| چکیده | ||
| منطقه گرایی و همگرایی های منطقه ای یکی از سازوکارهای مهم در توانمندسازی و توسعۀ کشورها در دوران جدید است. در دهه های اخیر، فدراسیون روسیه به عنوان بزرگترین و قویترین کشور جداشده از اتحاد شوروی، تلاشهای زیادی برای منطقه گرایی در اوراسیا انجام داده است. در این میان، اتحادیۀ اقتصادی اوراسیایی مهمترین و فعالترین اتحادیه در قلمروی اتحاد شوروی است که با محوریت روسیه از سال 2015 بهوجود آمده است. جمهوری اسلامی ایران که همواره از فرایندهای منطقهگرایی در حوزههای پیرامونی و سازمانهای منطقهای شرق و غرب کنار گذاشته شده یا به آنها وارد نشده است، همکاری و همگرایی با اتحادیۀ اقتصادی اوراسیایی را در دستور کار قرار داده است. امضای موافقتنامۀ موقت تشکیل منطقۀ آزاد تجاری میان جمهوری اسلامی ایران و اتحادیۀ اقتصادی اوراسیایی در سال 2018 گامی در این زمینه بوده است. بر این اساس، این پرسش مطرح میشود که سیاستهای منطقه گرایی روسیه و ایران در چارچوب همگرایی اقتصادی اوراسیایی چگونه است و چه هدفهایی را دنبال میکنند؟ این نوشتار را به روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از دادههای کتابخانهای و اسنادی انجام دادهایم. نتایج نوشتار نشان میدهد که برخلاف نام اقتصادی موافقتنامه، هدفهای سیاسی و ژئوپلیتیکی آن برای روسیه و ایران اهمیت و اولویت بالایی دارد. همچنین تحریمهای گستردۀ ایالات متحد علیه ایران و تنگاهای ژئوپلیتیکی روسیه و چالش با غرب سبب شده است بر حسب ضرورت و نیاز روسیه و ایران در چارچوب اتحادیۀ اقتصادی اوراسیایی همکاری کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اتحادیۀ اقتصادی اوراسیایی؛ اوراسیا؛ ایران؛ روسیه؛ ژئوپلیتیک؛ منطقهگرایی؛ همگرایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,870 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,276 |
||