اصل همکاری در زمینۀ بهرهبرداری از آبراهههای بینالمللی، با تأکید بر آبراهههای بینالمللی ایران و عراق | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 51، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 1459-1486 اصل مقاله (898.07 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2020.291848.2218 | ||
| نویسندگان | ||
| سنگر داود محمد1؛ آزاد عبدالقادر صالح ولدبیگی* 2 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه صلاحالدین، اربیل، اقلیم کردستان، عراق | ||
| 2دانشآموختۀ کارشناسی ارشد حقوق بینالملل عمومی، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه صلاحالدین، اربیل، اقلیم کردستان عراق | ||
| چکیده | ||
| امروزه با توسعۀ بهرهبرداری از آبراهههای بینالمللی در امور غیرکشتیرانی از جمله کشاورزی، صنعتی و بازرگانی این آبراههها بیش از پیش مورد توجه قرار گرفتهاند. همچنین با توجه به تغییرات اقلیمی، خشکسالی، بهرهبرداری بیرویه از آب، کمبود منابع آبی و افزایش جمعیت، منازعات بر سر آبراهههای بینالمللی تشدید یافته است. یکی از اصول متداول در حقوق بینالملل عمومی، اصل همکاری در بین کشورهاست که در منشور سازمان ملل متحد و شماری از معاهدات بینالمللی چندجانبه و دوجانبه از جمله کنوانسیون استفادههای غیرکشتیرانی از آبراهههای بینالمللی سال ١٩٩٧ بر آن تأکید شده است. منازعات آبراهههای بینالمللی در بین ایران و عراق در سالهای اخیر صورت حادتری به خود گرفته است که بدون همکاری بین دو کشور قابل حلوفصل نیست، ازاینرو اصل همکاری در زمینۀ آبراهههای بینالمللی بهعنوان موضوع این تحقیق مورد توجه قرار گرفته است. روش این تحقیق توصیفی و تحلیلی است. هدف این تحقیق این است که نشان دهد اصل همکاری تا چه حدودی در موافقتنامههای بینالمللی و موافقتنامههای دوجانبۀ بین ایران و عراق در زمینۀ آبراهههای بینالمللی انعکاس یافته و تا چه حدودی عملاً اجرا شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آبراهههای بینالمللی؛ اصل همکاری بینالمللی؛ حقوق بینالملل عمومی؛ منابع آبی مشترک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,282 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 810 |
||